Chapter Title : മായാവതി 1 [ജോൺ എബ്രഹാം]

സുഖത്തെക്കുറിച്ചും സ്വപ്നം കണ്ട്, പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആ രാത്രിയിൽ അവർ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു

മായാവതി 19

​പുലർച്ചെ കോഴിയുടെ കൂവൽ കേട്ടാണ് ഭവാനി കണ്ണുതുറന്നത്. ജനലിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ശരീരത്തിന് നല്ല വേദന. തലേദിവസം ദാമു തന്ന ആ 'പണി'യുടെ ക്ഷീണം വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ, പുതപ്പ് മാറ്റിയപ്പോൾ കാലുകൾ തമ്മിൽ ഉരസിയ ആ സുഖം അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്; താൻ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ പുതിയ മാറ്റം!

​അവൾ വേഗം മായയെ വിളിച്ചുണർത്തി. "എടി... എഴുന്നേൽക്ക്, സമയം പോയി."

രണ്ടു പേരും ഒരു റാന്തൽ എടുത്തു കൊണ്ട് അരുവിയിലേക്ക് കുളിക്കാനായി പോയി

ഭവാനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പുതുമ തോന്നി. മുൻപ് വെള്ളം വീഴുമ്പോൾ രോമങ്ങളിൽ തങ്ങിനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് ആ തണുത്ത വെള്ളം അവളുടെ മിനുസമുള്ള തുടകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി, വടിച്ചു വെളുപ്പിച്ച ആ ഭാഗത്ത് നേരിട്ട് തട്ടുമ്പോൾ ഒരുതരം പുളകം. മായ അമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. "അമ്മേ, ഇന്ന് അമ്മയെ കാണാൻ ഒരു 18 വയസ്സുകാരിയെപ്പോലെയുണ്ട്," അവൾ സോപ്പ് പതപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​കുളികഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മാറി, മുണ്ടും ബ്ലൗസും ഇട്ടു അവർ തിരിച്ചു വന്നു അടുക്കളയിൽ കയറി. പുട്ടും കടലക്കറിയും ഉണ്ടാക്കുമ്പോഴും ഭവാനിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ ദാമു ആയിരുന്നു.

​"അവൻ വരുമോടി ഇന്ന്?" ഭവാനി ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.

"വരാതിരിക്കില്ല അമ്മേ... ഇന്നലെ അമ്മ കൊടുത്തതിന്റെ രുചി അറിഞ്ഞവനല്ലേ," മായ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

​അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ആ പരിചിതമായ ശബ്ദം കേട്ടത്—"ക്ലിങ്... ക്ലിങ്..." ദാമുവിന്റെ സൈക്കിൾ ബെൽ! ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഭവാനിയുടെ നെഞ്ചിലൊരു കൊട്ടു നടന്നു.

​ദാമുവിന്റെ വരവ്

​ഭവാനി വേഗം ചായ ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു. മായ വാതിൽ തുറന്നു. ദാമു സൈക്കിൾ സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ച് വിയർത്തു കുളിച്ച് വരാന്തയിലേക്ക് കയറി. അവന്റെ കൈലിമുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആ തടിച്ച മസിലുകൾ വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്നു.

​"ആഹാ... രണ്ടുപേരും കുളിച്ചു സുന്ദരികളായി നിൽക്കുകയാണല്ലോ," ദാമുവിന്റെ നോട്ടം ഭവാനിയുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിലും മായയുടെ ചിരിയിലും ഉടക്കി.

​ഭവാനി ചായ നീട്ടി. "ഇന്നാ കുടിക്ക്..."

ദാമു ചായ വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഭവാനിയുടെ