Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവളുടെ വായ അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് അമർത്തി പൊത്തി.
​മായയുടെ കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ട് വികസിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കുതറി മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആ ഇരുമ്പ് കൈകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾക്ക് അനങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. രാഘവൻ പിള്ള അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് മുഖം ചേർത്ത്, ആ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയിലേക്ക് പടർത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
​"ഒച്ച വെക്കരുത് മായേ... മിണ്ടാതിരുന്നാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം. നീ എന്നോട് സഹകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഈ തറവാട്ടിൽ നിനക്ക് ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ കഴിയാം. നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ഈ അച്ഛൻ തരും.
​ആ വാക്കുകൾ മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ തറച്ചു. ഭയത്തിനൊപ്പം തന്നെ ആ വാഗ്ദാനത്തിലെ ആധിപത്യം അവളെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലയാക്കി. അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ തളരാൻ തുടങ്ങി.
​അവളുടെ പതർച്ച കണ്ടതും രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ ആ മുഴുത്ത മുലകളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. വേദന കൊണ്ട് അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും, അയാൾ അവിടെ ആഞ്ഞു കശക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ വേദനയുടെ ഒപ്പം തന്നെ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ സ്പർശനം മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു തരം വന്യമായ സുഖം പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​അയാൾ തന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അയച്ചു. "ആലോചിച്ചു നോക്ക്... ഈ തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യമായി നിനക്ക് ഇവിടെ വാഴാം. ഞാൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നീ ആരെയും പേടിക്കണ്ട."
​അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട്, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മായ അപ്പോഴും അമ്മിക്കല്ലിന് മുന്നിൽ തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ച് ഇപ്പോഴും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ള പോയതിന് ശേഷവും മായ അവിടെത്തന്നെ തളർന്നിരുന്നു. അയാൾ തൊട്ട ഇടങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു തരം പുകച്ചിലും ഒപ്പം വിചിത്രമായൊരു തരിപ്പും ബാക്കി നിൽക്കുന്നു.
​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ജനലിലൂടെ പുറത്തെ പറമ്പിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് ഒരു ഊഞ്ഞാൽ