Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു. "മോളെ... നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്?" അയാൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​മായ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച് അയാളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സ്പർശനത്തിന്റെ വേദനയും ആ സുഖവും ഒരുപോലെ ആളിപ്പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കിതച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ മായ വേഗം വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ സ്പർശനം ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പൊള്ളൽ ഏല്പിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
​അവൾ വേഗം അലമാരയുടെ മുകളിലെ വലിയ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയും പാവാടയും അല്പം പൊക്കി ഷഡ്ഢി ഊരിയെടുത്തു..അവൾ തന്റെ ചന്തിയിൽ
നോക്കി. കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.
​അവിടെ, അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ അഞ്ചു വിരലുകളുടെയും അടയാളം ചുവന്നു തടടിച്ചു കിടക്കുന്നു!
​അയാൾ അത്രയ്ക്കും ആഞ്ഞു അമർത്തിയിരുന്നു. വിരലുകൾ അമർന്ന ഇടങ്ങളിൽ നല്ല നീറ്റലും വേദനയുമുണ്ട്. അവൾ പതുക്കെ ആ അടയാളത്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കി. വേദന കൊണ്ട് അവൾ ഒന്ന് മുഖം ചുളിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം ഇരച്ചു കയറി.
​. "ഈ മനുഷ്യൻ ഇത് എന്തൊരു കരുത്താണ്..." അവൾ അറിയാതെ ഓർത്തുപോയി. ആ വിരലടയാളങ്ങൾ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അയാളോട് തോന്നിയ ദേഷ്യം പതുക്കെ ഒരു തരം കീഴ്പ്പെടലായി മാറുകയായിരുന്നു.
​വേദനയുണ്ടെങ്കിലും ആ അഞ്ചു വിരലുകളുടെ പാട് മായയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. പുറത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചിരി അപ്പോഴും കേൾക്കാമെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. ആ അടയാളം മായയുടെ ശരീരത്തിൽ മാത്രമല്ല, അവളുടെ മനസ്സിലും ഒരു വലിയ മാറ്റത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുകയായിരുന്നു

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുക്കളയിൽ...

മായാവതി കറിക്കുള്ള തേങ്ങ അരക്കുകയായിരുന്നു..അപ്പോളാണ് ഒരു കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടു മായ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അച്ഛനാണ്...അയാൾ നേരെ വന്നു പുറകിലൂടെ മായയെ കെട്ടിപിടിച്ചു..
അമ്മിക്കല്ല് ഉരുളുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം മായയുടെ ശ്വാസതാളവും ഉയർന്നു. പുറകിൽ നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളെ