Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് രാഘവൻ പിള്ള നിശബ്ദമായി അകത്തേക്ക് കയറിയത്. മായ ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ തിളക്കം അവൾ കണ്ടു.
​"അച്ഛാ... വേണ്ട... ആരെങ്കിലും കാണും..." അവൾ വിക്കി.
​അവൾ പേടിച്ചു പുറകിലേക്ക് മാറി. രാഘവൻ പിള്ള ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒരു ആധിപത്യത്തോടെ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു. അവൾ മാറി മാറി ഒടുവിൽ ചുവരിൽ തട്ടി നിന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ വഴിയില്ലാത്ത വിധം അയാൾ അവളെ ചുവരോട് ചേർത്തു നിർത്തി.
​"ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ അച്ഛാ..." എന്ന് അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ സുഖലോലുപത അവളെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​രാഘവൻ പിള്ള അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ മടക്കിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി. പൗരുഷം തുളുമ്പുന്ന ആ ഉമ്മകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ മായയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. അയാളുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. തഴമ്പിച്ച ആ കൈപ്പത്തി അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു.
​അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൊക്കിളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി. ആ ഒരു സ്പർശനത്തിൽ മായയുടെ മുട്ടുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. വേദനയും അതിലുപരി വല്ലാത്തൊരു വിറയലും അവളുടെ ഉടലിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. അയാൾ ആ വയറിൽ അമർത്തി തടവിക്കൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
​"നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ... നീ എന്റെ രാജ്ഞിയായിരിക്കും."
​മായയുടെ ദേഷ്യമെല്ലാം പതുക്കെ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു. അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ പൊക്കിളിൽ കുസൃതികൾ കാട്ടുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കൈകൾ അയാളുടെ തോളിൽ അമർത്തിപ്പോയി. പാപമാണെന്ന് മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും, ആ പൗരുഷത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

രാഘവൻ പിള്ളയുടെ വിരലുകൾ മായയുടെ പൊക്കിളിൽ കുസൃതി കാട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കെയാണ് പുറത്ത് വരാന്തയിൽ ഒരു പാത്രം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഭവാനി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നതാണെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായി.
​രാഘവൻ പിള്ള പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ ഒന്ന് കൂടി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചിട്ട്, അയാൾ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക്