Chapter Title : മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നടന്നു.
​മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ മായ ചുവരിൽ ചാരി പതുക്കെ തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു പോയി. അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കഴുത്തിൽ അയാൾ അമർത്തി ചുംബിച്ച ഇടങ്ങളിൽ ഒരു തരം തരിപ്പ്. വയറിൽ ആ വിരലുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ വികാരം അവളുടെ സിരകളിലൂടെ പടരുകയാണ്.
​"എനിക്ക്... എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?" അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം ചോദിച്ചു.
​ആദ്യമൊക്കെ തോന്നിയ ആ ദേഷ്യവും അറപ്പും ഇപ്പോൾ എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പകരം, അയാൾ പകുതി വഴിയിൽ നിർത്തിപ്പോയ ആ സുഖം പൂർത്തിയാക്കാൻ അവളുടെ ശരീരം വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ 'കിഴങ്ങൻ' ഭർത്താവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്ത ആ വന്യമായ പൗരുഷം മായ ഇപ്പോൾ അറിയാതെ ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്, മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു. രാഘവൻ പിള്ള തന്നെ ഇപ്പോൾ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവളുടെ മനസ്സ് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, "ശരിയോ തെറ്റോ എന്നതല്ല... എനിക്ക് ഇതാണ് വേണ്ടത്."
​അമ്മായിയപ്പനോടുള്ള പേടി ഇപ്പോൾ ഒരു തരം ആസക്തിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. അയാൾ എപ്പോൾ വീണ്ടും വരും എന്ന ചിന്ത അവളിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു.

രാവിലെ മായാവതി.. അകത്തളങ്ങൾ അടിച്ചുവാരുന്നു.. അപ്പോളാണ് ഭവാനി വിളിച്ചത്...
"മോളെ, അച്ഛന്റെ മുറി കൂടി ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കിക്കോ,
​ചൂലുമായി അവൾ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. മുറിയിൽ ആരും ഇല്ലെന്നാണ് അവൾ കരുതിയത്. മുറി നിറയെ ആ പഴയ പുകയിലയുടെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം. അവൾ കുനിഞ്ഞു കട്ടിലിനടിയിലെ പൊടി തൂക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, പെട്ടെന്ന് വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
​ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ മായ കണ്ടത് വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രാഘവൻ പിള്ളയെയാണ്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇന്നലെ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ ആവേശം ഇരട്ടിയായി ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​"അച്ഛാ... അമ്മ വിളിക്കും..." അവൾ വെറുതെ ഒരു പേരിന് പറഞ്ഞു നോക്കി.
​പക്ഷേ രാഘവൻ പിള്ള ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ ഒരു കാട്ടുപുലിയെപ്പോലെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.  അവളെ ആഞ്ഞു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റി.