Chapter Title : ?മായകണ്ണൻ 3 [ᶜ͢ᴿ͢ᴬ͢ᶻ͢ᵞ A J R]

ആ സമയത്താണ് എനിക്ക് ഗോകുല് ചേട്ടനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറയാൻ തോന്നിയത്.
ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് ഗോകുല് ചേട്ടനെ വിളിച്ചു. ആദ്യ റിങിൽ തന്നെ പുള്ളി ഫോൺ എടുത്തു.

"ഹലോ കണ്ണാ....."

"അഹ് ചേട്ടാ ഒരു കാര്യം പറയാനാ വിളിച്ചേ."

"എന്താ കണ്ണാ??"

"ഞാനെല്ലാം ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് ചേട്ടനെ വല്യ ഇഷ്ട്ടാ. പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഈ കാര്യത്തിൽ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനല്ല പ്രാധാന്യം."

"നീ എന്താ കണ്ണാ പറഞ്ഞുവരുന്നെ??"

"ചേട്ടന് ഒന്നും തോന്നരുത്. ചേച്ചിക്ക് ഇതിനോട് താല്പര്യം ഇല്ല."

കുറെ നേരത്തേക്ക് അവിടുന്ന് ഒരു മറുപടിയും വന്നില്ല.

"ഹലോ ചേട്ടാ....... ഹലോ"

"അഹ് കണ്ണാ. നമ്മുക്ക് ആരെയും നിർബന്ധിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അവൾടെ മനസ്സ് മാറുന്ന വരെ കാത്തിരുന്നോളം ഞാൻ. അതിനി എത്ര വർഷം വേണേലും."

അതും പറഞ്ഞ് ചേട്ടൻ ഫോൺ കാട്ടാക്കി. പുള്ളിടെ മറുപടി കേട്ട് ഞാനാകെ സങ്കടത്തിലായി. ഗോകുല് ചേട്ടൻ എന്റെ ആരുമല്ല. എന്നിട്ടും ഞാനെന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി അവൾടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസവും സന്തോഷവും ഞാൻ ഒരുപോലെ കണ്ടു. അവൾടെ സന്തോഷമാ എന്റെയും. എന്റെ ഉള്ളിലെ എത്ര വല്യ സങ്കടവും അവൾടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം കണ്ട മാത്രം മതി മായാൻ.

"നിനക്ക് ബാത്‌റൂമിൽ എങ്ങാനും പോണോ?? ഞാനൊന്ന് പുറത്തേക്ക് പോവുവാ."

"വേണ്ട വാവേ. വേഗം വരുവോ??".

"അഹ് ഞാൻ ദേ വരുന്നു."

ഞാനതും പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അച്ഛനും അമ്മയും അവിടെ ചെയറിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.

"മോനെ നീ അവളോട് പറഞ്ഞോ??"

എന്നെ കണ്ട പാടെ അവരാദ്യം തിരക്കിയത് ഇതാ.

"ചേച്ചി എങ്ങനാ വീണെ??"

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവര് നിന്ന് പരുങ്ങി.

"അച്ഛന്റെ മോളല്ലേ അവള്?? അവൾക്കൊന്ന് വാഷ് ചെയ്ത് കൊടുക്കാനെന്താ അച്ഛന് കൊറച്ചിലാ?? അതോ അറപ്പോ?? ഇപ്പൊ നിങ്ങൾക്കാർക്കും അവളോട് ഒരുതരി സ്നേഹം ഇല്ലല്ലോ."

"കണ്ണാ നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയണേ??"

"അച്ഛന് ഒന്നും അറിയില്ലല്ലേ. അവള് വിളിച്ചപ്പോ അച്ഛൻ അങ്ങോട്ട്
പോയിരുന്നെ അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കിടക്കേണ്ടി വരുവായിരുന്നോ??"

"നിന്നോട് ഇതൊക്കെ ആരാ പറഞ്ഞേ??"

"ഏതായാലും