Chapter Title : മദനപൊയിക 2 [Kannettan]

പ്രസവിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്... പക്ഷേ... എനിക്ക് ഒട്ടും യോഗമില്ലലോ വിച്ചു...." എന്നും പറഞ്ഞ് നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ട് കയ്യോക്കെ കഴുകി പാൽ പത്രത്തിൻ്റെ അടപ്പിട്ടു.

ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്,
"എന്നാലും ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഭാര്യ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിട്ട് എങ്ങനെയാണ് ഈ കുമാരേട്ടന് കള്ളും കുടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങാൻ തോനുന്നതെന്ന് എനിക്ക് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും മനസ്സിലാവുന്നില്ല."

ഓമനേച്ചി എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ്, "എൻ്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനൊക്കെ ആയിപ്പോയി, ഇനി ഇങ്ങനെ ജീവിച്ച് തീർകുകയല്ലണ്ട് വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ.."

അതും കൂടി കെട്ടപ്പോഴേക്കും എനിക്ക് ഓമനേച്ചിയോട് സഹതാപവും അതിലുപരി ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹം നിറഞ്ഞ പ്രണയം തോന്നിത്തുടങ്ങി!!!. എന്നിട്ട് ചേച്ചിയോട് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട്,

"അങ്ങനെ അങ്ങ് വേസ്റ്റ് ആക്കി കളയാനുള്ളതാണോ എൻ്റെ ഓമനേച്ചിയുടെ ജീവിതം!!!?"

ചേച്ചി തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ഡ്രസ്സ് ശരിയക്കികൊണ്ട്, "പിന്നെ?"

ഞാൻ പതുക്കെ ശബ്ദം ഇടറിക്കൊണ്ട്, " എൻ്റെ ഓമനേച്ചിയെ ഞാൻ അങ്ങ് കെട്ടിക്കോട്ടേ..!!??

ചേച്ചിയൊരു ഞെട്ടലോടെ എന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
ആ കണ്ണിൽ എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു, ചേച്ചി ഒരു തരി സ്നേഹത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും കാമത്തിനുമായി കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്. അപ്പോഴേക്കും ആ നോട്ടം എൻ്റെ കണ്ണുമായി പെണഞിരുന്നു, അത് വന്ന് തരിച്ചത് എൻ്റെ ഹൃദ്ധയത്തിലേക്കായിരുന്നു.
ഞാൻ വശ്യതയോടെ ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, " ഓമനേച്ചിയെ ഞാൻ എടുത്തോട്ടെ?"

അത് കേട്ടതും ഓമനേച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് ചേച്ചി മുഖം തിരിച്ച് ആളയുടെ തൂണ് പിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ പതുക്കെ പുറകിലൂടെ പോയി ചേച്ചിയുടെ തോൾ പിടിച്ച്, " എൻ്റെ ഓമനേച്ചി കരയല്ലേ... ഈ കണ്ണുകൾ ഇനി