മദനപൊയിക 7 [Kannettan]

പോണ കാര്യം ഈ നാട് മൊത്തം അറിയും.. പിന്നെ ഉപ്പ് നോക്കാൻ സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോലും വരാൻ പറ്റാതാവും!" നിതീഷ് അത് പറഞ്ഞതും ധനേഷിൻ്റെ മുഖം ആകെ വിളറി വെളുത്തു, ആളൊന്ന് ടെൻഷനിലായി.

അപ്പൊൾ ഞാനവൻ്റെ കവിളിൽ ശക്തിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്,
"കുറച്ചായി നിന്നാൽ ഞങ്ങളോടൊരു കോണ തുടങ്ങിയിട്ട്, അത് ഇതോടെ നിർത്തിക്കോണം. പിന്നെ ഈ ഫോട്ടോസ്.. അത് വെച്ച് നീ എന്ത് മൈരെങ്കിലും കാണിക്ക്, എനിക്കൊരു ചുക്കും ഇല്ല." അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ കവിളിലെ പിടി വിട്ടു.

നിതീഷ് അവൻ്റെ കോളറ പയ്യെ ശരിയാക്കി കൊണ്ട്,
"അതുകൊണ്ട്.. എൻ്റെമോൻ അബദ്ധം ഒന്നും കാണിക്കാതെ, പോയി മാമുണ്ട് ചാച്ചിയുറങ്ങാൻ നോക്ക്.. പോ.." അതും പറഞ്ഞ് ഞങൾ നടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു.

" എന്നാ പിന്നെ ഞങ്ങള് പോയേക്കുവാ.." നിതീഷ് അനിഷയോടായി പറഞ്ഞും.

ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ധനേഷും മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു,

"എടാ ധനേഷേ... അപ്പോ എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ.. good night" നിതീഷ് അതും പറഞ്ഞ് വണ്ടിയെടുത്ത് നേരെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വിട്ടു.

കുറച്ചായി അവനായി ഞാനിത് ഓങ്ങി വെച്ചിട്ട്, കൊടുത്തപ്പോൾ എനിക്കും, കിട്ടിയപ്പോൾ അവനും സ്വസ്ഥമായി. കിട്ടിയെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, ചോതിച്ച് വാങ്ങിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ. എന്തായാലും എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസവും സമാധാനവും ആയി എനിക്ക്, ഇന്ന് പോയി സ്വസ്ഥമായി കിടന്നുറങ്ങാം.

അങ്ങനെ നിതീഷിനോട് സലാം പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ഫ്രെഷായി കഴിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി.

പിറ്റേദിവസം എന്നത്തേയും പോലെ എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയായി ക്ലാസിനു പോയി..
കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി അനുഭവിച്ച ടെൻഷനോക്കെ ആലോചിച്ചപ്പോ എനിയ്ക്കിപ്പോ നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി.
ക്ലാസും ഓരോ അസൈൻമെൻ്റ്കളും ഒക്കെയായി രണ്ട് ദിവസം പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയി..

അങ്ങനെ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ശനിയാഴ്ച വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ നല്ല ക്ഷീണവും അതോടൊപ്പം നാളെ നന്നയൊന്ന് റെസ്റ്റെടുക്കാലോന്നാ ചിന്തയുമായിരുന്നു എൻ്റെ മനസ്സിൽ.

വീട്ടിലെത്തിയ ഞാൻ വണ്ടി ഷെഡ്ഡിൽ വെച്ച് അകത്തേക്ക് കേറി,

"വിച്ചു... നീ വന്നോ!?" അമ്മ തിരക്കി.

"ആ..അമ്മേ.. ഞാൻ പോയി കുളിച്ചിട്ട് വരാം!"

അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ നേരെ കുളിക്കാനായി പോയി, നന്നായൊന്നു കുളിച്ചപ്പോ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷവും വിശപ്പും കേറി വന്നു. ഞാൻ ഡ്രസോക്കെ മാറി താഴേക്ക് ചെന്നു.

രാവിലത്തെ അപ്പവും മുട്ട റോസ്റ്റും ഉണ്ടായിരുന്നു, അതെടുത്ത് നന്നായി കഴിച്ചു. ഓമനേച്ചി ഉണ്ടാക്കിയത് തന്നെ, നല്ല സ്വദുണ്ടായിരുന്നു കഴിക്കാൻ. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് സോഫയിലിരുന്നപ്പോൾ,

"എടാ.. നീ നാളെ അമ്മയുടെ കൂടെ ഒന്ന് ഫിസിയോതെറാപ്പി ചെയ്യാൻ പോകാമോ?" അച്ഛൻ ചോതിച്ചു.

" ഇത്രേം ദിവസം ട്രെയിനിങ്ങിന് പോയി അവൻ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുവ, നാളെ അവൻ റെസ്റ്റെടുത്തോട്ടെ, നിങ്ങള് വാ എൻ്റെ കൂടെ!" അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോളെനിക്ക് വല്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി.

അത്