Chapter Title : മൈസൂരിലെ മഞ്ഞുള്ള രാത്രി 1 [സ്പൾബർ]

“നിത്യേ… ഇതെന്താടീ… ?.

അവൻ നിന്നെ വല്ലോം ചെയ്തോ….?”.

അംബിക ഭീതിയോടെ ചോദിച്ചു..ആണുങ്ങളെ ഒരു മുറിയിൽ പൂട്ടിയിട്ട് തന്നെയും നിത്യയേയും ഈ മുറിയിലാക്കിയതിൽ തന്നെ ഒരപകടം അംബികക്ക് തോന്നി..

വീരേന്ദ്രൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ ബെഡിനടുത്തേക്ക് വന്ന് അംബിക അഴിച്ചിട്ട പാന്റിയെടുത്ത് മലയാളിയോട് കന്നഡത്തിൽ എന്തോ പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..പിന്നെ ആ പാന്റി ആഞ്ഞ് മണത്തു..

അംബിക ഞെട്ടിപ്പോയി.. അതവളുടെ അഴിച്ചിട്ട പാന്റിയാണെന്ന് അപ്പോഴാണവൾക്ക് മനസിലായത്.. വീരേന്ദ്രനെ അവൾ അറപ്പോടെ നോക്കി.. ഒരാൾ അഴിച്ചിട്ട പാന്റി മണക്കുകാന്ന് പറഞ്ഞാൽ അങ്ങേ അറ്റം വൃത്തികേടായിട്ടാണ് അംബികക്ക് തോന്നിയത്..

മാനക്കേട് കൊണ്ട് ചൂളി നിൽക്കുന്ന അംബികയോട് ആ പാന്റി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് വീരേന്ദ്രൻ എന്തോ ചോദിച്ചു..

“ ഇത് നിങ്ങളുടേതാണോന്നാ അണ്ണൻ ചോദിക്കുന്നത്… “..

പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ മലയാളിയെ അംബിക തുറിച്ച് നോക്കി..

“അണ്ണൻ ചോദിക്കുന്നതിന് മറുപടി പറയണം… അല്ലെങ്കിൽ അണ്ണന് ദേഷ്യം വരും… പറ… ഇത്

നിങ്ങളുടേതാണോ… ?”..

വേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടും അംബിക തലയാട്ടി.. വീരേന്ദ്രൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ച് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു..

“ഇത്ര വലിയ പാന്റിയിൽ കൊള്ളുന്നത് അണ്ണന് കാണണമെന്നാ അണ്ണൻ പറയുന്നത്… “..

ആ മലയാളിയും ഉറക്കെ പരിഹസിച്ച് ചിരിച്ചു..അപമാനം അംബികക്ക് സഹിക്കാനായില്ല..അവൾ ചീറിക്കൊണ്ട് വന്ന് വീരേന്ദ്രന്റെ കരണത്തൊരടി..

“ ഞാനാരാണെന്ന് വിചാരിച്ചെടാ നായേ നീ… ?..

തെരുവ് പെണ്ണുങ്ങളോട് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നോ… ?.

ഇത് ഇവിടെ വെച്ച് നിർത്തി വേഗം സ്ഥലം വിട്ടോ… അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയുള്ള കാലം നീയൊക്കെ ജയിലിൽ കിടക്കേണ്ടിവരും…”..

അംബിക കോപത്തോടെ അലറി.. ഒരാൾക്കും അടിയറവ് വെച്ചിട്ടില്ലാത്ത അവൾക്ക് അവരുടെ വൃത്തികെട്ട പരിഹാസം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു..