Chapter Title : മലരമ്പനും കലിപ്പത്തിയും [കൊമ്പൻ]

കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“അയ്യോ വേണ്ടന്റെ പൊന്നെ! ഇതാ രസം.”
“അയ്യടാ നിന്റെ രസം എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്, വായിനോക്കി.”
“കാണിച്ചു തന്നിട്ടല്ലേ.” ദീപു മുഖം നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം കൈരണ്ടും ബെഡിൽ കുത്തി.
“നിന്റെ നാക്കിനു ഒരു ലൈസൻസും ഇല്ല. അശോകേട്ടൻ വരുമ്പോ ഞാൻ പറയട്ടെ.”
“എന്ത് സാരിയില്ലാതെ നടന്നതോ?”
“നിന്നോട് സംസാരിച്ചു ജയിക്കാൻ പറ്റില്ല. കറുപ്പ് നിനക്കാണോ?”
“ഉം അതെ.”
ഇരുവരും ഏതാണ്ട് 20 മിനിറ്റ് എടുത്തു ഒരു കളി തീർക്കാൻ. ദീപുവാണ് സ്‌ഥിരം ജയിക്കുക പക്ഷെ ഇന്നെന്തോ അവൻ മനപ്പൂർവം മണ്ടൻ നീക്കങ്ങൾ ആയിരുന്നു യുദ്ധഭൂമിയിൽ കാഴ്ചവെച്ചത്.
“ഒന്നുടെ കളിക്കണോ?” സിന്ധുവാകട്ടെ, സ്വന്തം ബുദ്ധികൊണ്ടാണ് കളിച്ചു ജയിച്ചത് എന്നമട്ടിലവനെ വെല്ലു വിളിച്ചു.
“ആഹ് കളിക്കാം” അങ്ങനെ അവർ ഒന്നുടെ കളിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തവണ ദീപു ജയിച്ചതും സിന്ധുവിന്റെ അഹങ്കാരമൊരല്പം കുറഞ്ഞു. കാര്യം വെറും മണ്ടത്തരത്തിൽ ആയിരുന്നു അവൾ തോറ്റു പോയത്. അവളുടെ മുഖം ചെറുതായി മങ്ങിയതും.
“ജയിച്ച ആൾക്ക് എന്താണ് ഏട്ടത്തി വാങ്ങിച്ചു തരിക?”
“എന്ത് വാങ്ങിച്ചു തരാൻ.?”
“എന്തേലും താ.” ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ മുലച്ചാലിൽ നോക്കി നാണത്തോടെ അവൻ പറയുമ്പോ, അവൾക്ക് അവനോടുള്ള ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.
“ഞാനുമൊരു കളി ജെയിച്ചല്ലോ അപ്പൊ നീയെന്താ എനിക്ക് തരിക.”
“പുഴമീൻ വേണേൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് തരാ.”
“ആണോ?”
“ഉം. അപ്പൊ എനിക്കോ?”
“നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്?”
“ചോദിച്ചാ തരുമോ?”
“വേണ്ടാത്തത് വല്ലതും ആയിരിക്കും ഉറപ്പ്!”
“ചെറുതായിട്ട്….”
“ഞാൻ പോണൂ കിടക്കട്ടെ…” സിന്ധു വിയർത്തൊഴുകുന്ന കക്ഷം കാട്ടി ദീപുവിന്റെകുണ്ണയെ അവളുടെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ ഉരുക്കുപോലെയാക്കി.
“ചെവിയിൽ ചോദിക്കാ..”
“നീയൊന്നു പോ