Chapter Title : മലരമ്പനും കലിപ്പത്തിയും [കൊമ്പൻ]

മൂളി. വല്യമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നോ ട്ടോ എന്ന് സിന്ധുവിനോടും അശോകൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ. “വേണ്ട ഏട്ടാ വല്യമ്മ കൂർക്കം വലിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഞാൻ ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ ഇരുന്നോളാം” എന്ന് സിന്ധു പറഞ്ഞു. അധികം വൈകാതെ അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത് ഉള്ള മുഖമണ്ഡപത്തിൽ അരികിൽ ടൂറിസ്റ്റു ബസ് വന്നു നിന്നു. ഓരോരുത്തരായി കയറുകയും ചെയ്തു.
അശോകൻ കരുതിയ പോലെ കാറിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. കമ്മിറ്റിക്കാരും ഒപ്പമുണ്ട്, അവരതിനകത്താകെ വെള്ളമടിയും പാട്ടുമായിരുന്നു. ദീപുവിന്റെയൊപ്പം അവസാനത്തെ സീറ്റിനു മുൻപിൽ രണ്ടു പേര് മാത്രം ഇരിക്കുന്ന സീറ്റിൽ ആയിരുന്നു സിന്ധു. ദീപു ബുദ്ധിപൂർവം സിന്ധുവിനെ ജനലിന്റെ അരികിൽ ഇരുത്തി.
അവളുടെ മനസിലും ആ രാത്രി അവനുമായി ആസ്വദിക്കണം എന്ന് മനസിലുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഉച്ച സമയം പതിവിലും കൂടുതൽ അവളുറങ്ങുകയും ചെയ്തു.
“എട്ടത്തീ തണുപ്പുണ്ടെങ്കിൽ ജനൽ അടച്ചോളൂ ട്ടോ.” സിന്ധുവിന്റെ തോളോട് തോൾ ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് അവൻ കാതിൽ പറഞ്ഞു.
“ഇച്ചിരി കൂടെ കഴിയട്ടെടാ ….”
“ങ്ങും…”
“ഡാ ഈ സാരി എങ്ങനെയുണ്ട്?”
“വയലറ്റ് പൂക്കൾ അല്ലെ അതെനിക്കിഷ്ടാ.”
“ആഹാ നിനക്ക് മാമ്പഴകളറല്ലേ ഇഷ്ടം?”
“എട്ടത്തീ…”
“ഹഹ ….”
“പറയെടാ കുട്ടാ…”
“ഇന്നലെ ഞെരിച്ചപ്പോൾ വേദനിച്ചോ?”
“ഉം….”
“എവിടെ? കാണട്ടെ!”
“ഇപ്പോഴോ?”
“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കട്ടെ….ല്ലേ”
“ങ്‌ഹും!”
കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരോ ഭക്തി സിനിമയൊന്നുമില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു. ആയതിനാൽ ബസിലെ ജോലിക്കാരൻ ഭക്തകുചേല കാസറ്റ് എടുത്തു പ്ലെ ചെയ്തു. ദീപു ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിക്കോ ഏട്ടാ!”
“ഹാ….ഒക്കെ!”
സിനിമയും തുടങ്ങി ലൈറ്റും ഓഫായി. ദീപുവിന്റെ ഫ്രെണ്ട്സ് ഒളിഞ്ഞും പാത്തും ദീപുവിന്റെ സീറ്റിൽ സീൻ പിടിക്കാൻ നോക്കുന്ന നേരം അതി