Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 9 [Achu Mon]

ഭയപ്പെട്ടു... അവന്റെ ജാതക പ്രകാരം അവനുമായിട്ട് അടുത്തിടാപിഴകിയ ഏതൊരു സ്ത്രീ ജന്മവും അവന് വിധയപ്പെടും... അതെ ആരെകൊണ്ടും തടുത്തു നിറുത്താൻ ആവില്ല...അതിന്റെ പരിണിത ഫലം സർവ്വ്നാശം ആയിരിക്കും.... അവസാന ശ്രേമം എന്നോണം ആണ് അവനെ ഞാൻ വിളിച്ചു വരുത്തിയത്.. അതിലും വെളിപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ ആയേനേം...

എന്റെ ഭാഗ്യമോ പുണ്ണ്യമോ ഞാൻ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചുടനെ എനിക്കാ സാനിധ്യം തിരിച്ചറിയാനായി... പിന്നെ അങ്ങോട്ടുള്ളത് എല്ലാം എന്റെ കണ്മുന്നിൽ പകൽ പോലെ വ്യക്തമായി വന്നു...

കഴിഞ്ഞ രാത്രി മുഴുവൻ ആ കാൽക്കൽ വീണ് നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി മാപ്പ് ഇരക്കുവായിരുന്നു.... എന്നോട് വെളിയിലേക്ക് പൊക്കൊളു പരിഹാരം സമയം ആകുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയും എന്ന് പറഞ്ഞു... ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി എന്താണ് പരിഹാരം എന്ന്....

ഇന്നക്ക് 10 ാ0 നാൾ ചിങ്ങം 7. നാനാ ദിക്കിലേക്കും ആളെ വിടുക എല്ലാ മനകളിലും, പ്രമാണിമാരുടെ വീട്ടിലേക്കും ഏതെങ്കിലും ഒരു ആൺ തരി എന്തേലും വ്യാധികളോ, അപകടമോ ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ഈ അടുത്ത സമയത്തു ബാധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവെരെല്ലാം 7 ാ0 തിയതി ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയിരിക്കണം..

അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രാധികാരികളോടായിട്ട് : ചിങ്ങം 1 മുതൽ 7 വരെ, 7 ദിവസവും ഹോമങ്ങൾ നടത്താനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്യണം.. ഓരോ ദിവസത്തെ ഹോമങ്ങളും അതിന്റെ ലിസ്റ്റും ഞാൻ വഴിയേ അറിയിക്കാം...

അദ്ദേഹം എന്റെ അച്ഛനെ വിളിപ്പിച്ചു : ചിങ്ങം 1... നിങ്ങളുടെ കാവിൽ ഉത്സവം ആണ് അല്ലെ ...

അച്ഛൻ : ഉവ്വ് ...

അദ്ദേഹം : ചിങ്ങം 1 തൊട്ട് 3 വരെയുള്ള നിങ്ങളുടെ പൂജകളും ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം അവൻ ഈ മനയിൽ താമസിക്കട്ടെ... ഇതെലാം അവസാനിക്കുന്നിടം വരെ അവൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നതായിരിക്കും ഉചിതം... എല്ലാം തുടങ്ങിയത് ഇവിടുന്നാണല്ലോ...

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ ... അടിയനെ വിരോധമില്ല...

നമ്പൂതിരി : പിന്നെ അവൻ ദൈവം ഒന്നുമല്ല സാധാരണ മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ്... അവന്റെ മുൻജന്മ പുണ്യമോ, ഈ ജന്മ പുണ്യമോ അവനു ഈശ്വരന്റെ കൃപ കടാക്ഷം കിട്ടിട്ടുണ്ട്... എനിക്ക് പോലും ആ സാനിധ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ മാത്രെമേ പറ്റീട്ടുള്ളു ...അവന് കാണാനും