Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 1

രാവിലെ തന്നെ അച്ഛന് ഓഫീസിൽ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ചോറും കറിയുമുണ്ടാകുന്ന തിരക്കിലായിരുന്ന 'അമ്മ എന്നെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു , അടുത്ത് തന്നെ ചായയും മോന്തി സിങ്കിന് സൈഡിലുള്ള സ്ലാബിൽ കേറിയിരുപ്പുണ്ട് എന്റെ ചേച്ചി

"ഇത്ര രാവിലെതന്നെ ഇവളിതെവിടെ പോണു .?" ഞാൻ ചായ പകർത്തിയെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു

"അവൾക്കിന്നു സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ്സുണ്ട്, നിന്നെ പോലെയാണോ, അവളിപ്പോ പ്ലസ് ടുവിലാണ്,!"

'അമ്മ ചെയ്യുന്ന പ്രേവർത്തിക്കിടയിൽ എന്നെയൊന്നു പാളി നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു

"എന്ത് കാര്യമിരിക്കുന്നു, പോത്തിന്റെ ചെവിയിൽ എന്ത് ഓതി കൊടുത്താലും നഹി നഹി" ഞാൻ ചിരിച്ചോണ്ട് അവളേം നോക്കി പറഞ്ഞു

" ഓ നമ്മള് നിന്നെ പോലെ ബുദ്ധി ജീവിയൊന്നുമല്ലേ, നമ്മള് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ജീവിച്ചു പോക്കോട്ടട " അവള് എന്നെ നോക്കി പുച്ഛിച്ചു

" രാവിലെതന്നെ രണ്ടും തുടങ്ങീ, മിണ്ടാതിരിന്നില്ലേൽ രണ്ടിന്റെയും തലയ്ക്കിട്ടു ഞാൻ തരും.!"

" ആയിക്കോട്ടെ," ഞാൻ മെല്ലെ ചായയുമെടുത്തു എന്റെ കക്കൂസിലേക്കുള്ള ജൈത്രയാത്ര തുടങ്ങി

"ഇന്ന് ക്ലാസ്സില്ലേടാ " വായിച്ചിരുന്ന പത്രത്തിൽ നിന്ന് മെല്ലെ കണ്ണാടിയുടെ മേലെകൂടെ കണ്ണ് മാത്രം പൊക്കി എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് അച്ഛൻ ചോദിച്ചു, എനിക്കാ പോസു കാണുമ്പോൾ തന്നെ ചിരി വരും, പക്ഷേ എന്ത് ചെയ്യാൻ ചിരിച്ചാലുണ്ടാവുന്ന ഭവിഷ്യത്തുക്കൾ ഓർത്തു ഞാൻ കട്ട സീരിയസ്സായി നിൽക്കും

"ഉണ്ട് പോവാണ് " ഞാൻ ഉള്ള പല്ലുമുഴുവൻ വെളിയിൽ കാണിച്ചു ഒന്ന് ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു

"ഉം " അച്ഛനൊന്നു ഇരുത്തി മൂളി, തീർന്നു ഇന്നെത്തെ കോട്ട , ഇനി നാളെ ഇതേ ചോദ്യം ഇതേ മൂളൽ, എത്ര കൃത്യനിഷ്ഠതയുള്ള അച്ഛൻ .!

എന്റെ വീട് ഇങ്ങനാണ്.!