Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

നേരിടാമെന്നു ഉറച്ചു ഞാൻ എന്റെ റൂമിലേയ്ക്ക് വിട്ടു, നാളെത്തേയ്ക്കുള്ള നാടക ഡയലോഗെല്ലാം പഠിക്കാൻ ഇപ്പൊ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശം.. അത് വായിച്ചു ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടു അന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെയോ തള്ളി നീക്കി

പിറ്റേന്ന് ഞാൻ നേരത്തെയെ ക്ലാസിലെത്തി, പതിവുപോലെ ഷമീറും, കുറച്ചു പേരുമെ ക്ലാസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തുവന്നു ചുമ്മാ ക്ലാസ്സു മുഴുവൻ ഒന്നുകൂടി ഓടിച്ചു നോക്കി, എന്റെ നോട്ടം ആരെ പരതിയാണെന്നുള്ളതു അവനു മനസ്സിലായിരുന്നു

" ഓള് എത്തിയിട്ടില്ല ഹിമാറെ, ഒറ്റ ദിവസംകൊണ്ടു അനക്ക് ഹൂറിയെ കാണാണ്ടിരിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റാതായോ.!" അവൻ എന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊട്നു ചോദിച്ചു,

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി

" ഒന്ന് പോയെടാ, ഞാൻ അവളെയൊന്നുമല്ല തേടിയത്, ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ നോക്കിയെന്നെ ഉള്ളു.."

" ഹമ് ഹമ് ആയിക്കോട്ടെ, പറഞ്ഞപോലെ എന്റ പെണ്ണും ഇന്ന് വന്നട്ടില്ലല്ലോ."

പിന്നെ ഞാനും അവനും കൂടെ ഒരുമിച്ചായി ക്ലാസ് റൂമിന്റെ വാതിലിലേയ്ക്ക് നോക്കിയിരിപ്പു, ശെരിക്കും ഈ പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുഖമുള്ള ഒരു ഭാഗമാണ് ഈ കാത്തിരിപ്പ്, അത് ശെരിക്കും ആസ്വദിച്ചു തന്നെ അറിയണം

അരമണിക്കൂറൊക്കെ എനിയ്ക്കു ഒരു യുഗമായി ഫീൽ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു,

അവസാനം കലപിലയുമായി ഒന്ന് രണ്ടു കൂട്ടുകാരികളുടെ കൂടെ അനു ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിവന്നു,

കയറിവന്ന പാടെ അവൾ കണ്ണുകൊണ്ടു ഞാൻ ഇരിക്കാറുള്ള ഭാഗത്തേയ്ക്ക് ഒന്ന് പാളി  നോക്കി

എന്നെ കണ്ടതും കണ്ണുകൊണ്ടു അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന എന്നെ നോക്കി 'എന്തെ' എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ പിരികമനക്കി, ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ വെറുതെ ചിരിച്ചു, അവളും