Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

സാധനങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി ഷമീർ

"ടീച്ചറെ ഈ മരക്കോല് എന്തിനാണെന്ന് മനസിലായി, ഈ മൊന്ത എന്തിനുള്ളതാ.!" അവൻ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ പാത്രം പിന്നെയും നോക്കിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു

" എടാ അത് മൊന്തയല്ല, കമണ്ഡലുവാണ്, നീ ശകുന്തളയെ ശപിക്കുന്നതു ഇതിലെ വെള്ളം തളിച്ചാണ്.!" ടീച്ചർ പെട്ടെന്ന് അവനെ തിരുത്തി

"കമ.. എന്തോന്ന്.? മൊന്ത.! അതുമതി, ചുമ്മാ വായിലും കൊള്ളാത്തപേരുമായി രാവിലെതന്നെ വന്നേക്കാണ് .!" അവൻ സ്വയമെന്നോണം പറഞ്ഞു, ടീച്ചർ അതുകേട്ടു അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി, ഞങ്ങളും അതിൽ പങ്കുചേർന്നു

സാധനമെല്ലാം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ടീച്ചർ ഞങ്ങളോട് നാടകത്തിന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു തുടങ്ങി,

നാടകം തുടങ്ങുന്നത് , ഒരു അശരീരിയിലൂടെ ആണ്,

ശകുന്തള കണ്വയ മഹർഷിക്ക് ലഭിക്കുന്നതാണ് , അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയും ശകുന്തളയുടെ കുട്ടികാലത്തെകുറിച്ചുമുള്ള ഒരു ഒരുമിനിറ്റുള്ള അശരീരി,

നാടകം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ ശകുന്തളയും പരിവാരങ്ങളും കാട്ടിൽ ഉല്ലസിക്കുന്ന സീനോടെ ആണ്,

പിന്നീട് നായാട്ടു വിനോദം ആസ്വദിക്കാൻ വരുന്ന ഞാനും പരിവാരങ്ങളും, ഒറ്റയ്ക്കായി പോവുന്ന ഞാൻ, ഞാൻ യാദൃശ്ചികമായി അനുവെന്ന ശകുന്തളയെ കാണുന്നു,

കണ്ട ഒറ്റ മാത്രയിൽ തന്നെ അവളോട് പ്രണയാർത്ഥമാവുന്ന ഞാൻ,

പിന്നീട് പലപ്പോഴായി അവളെ കാണാൻ മാത്രമായി ഞാൻ പിന്നെയും പിന്നെയും കാടിലേയ്ക്കും , ആശ്രമത്തിലേയ്ക്കും വരുന്നു,

ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം ദൃഢമാവുന്നു,

അത് ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഗാന്ധർവ വിധിപ്രകാരമുള്ള ഒന്ന് ചേരലിൽ അണയുന്നു,

അവളെ ഞാൻ ഗാന്ധർവ വിധി പ്രകാരം വിവാഹം കഴിക്കുന്നു, അതിനടയാളമായി ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ എന്റെ രാജമോതിരം അണിയിക്കുന്നു,

പിന്നീട് രാജശാസന പ്രകാരം എനിയ്ക്കു തിരിച്ചു കൊട്ടാരത്തിലേക്കു വരേണ്ട വരുന്നു,

ഇതിനിടയിൽ എന്നെയും