Chapter Title : മനപ്പൂർവ്വമല്ലാതെ 2

അങ്ങനെ എങ്ങനെയോ ഞാൻ ആ ഒരു മാസം ഓടിച്ചു നീക്കി,

പത്താംതരം തുടങ്ങിയ ആദ്യം ദിവസം തന്നെ ക്ലാസ്സിൽ ഓടിപിടിച്ചു പോവാനുള്ള എന്റെ പരവേശം കണ്ടു അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ആകെ അത്ഭുതം, കാര്യങ്ങൾ അറിയാവുന്ന ചേച്ചി എല്ലാം ഒരു  ചിരിയിൽ ഒതുക്കി

പഠനത്തെ കുറിച്ച് യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ലായിരുന്ന ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ പോയത് തന്നെ അനുവിനെ കാണാനും, അവളുടെ സാമീഭ്യത്തിനു വേണ്ടിയുമായിരുന്നു ,

പക്ഷെ പത്താം തരാം ആയതുകൊണ്ടും അര നൂറ്റാണ്ടായുള്ള  നൂറു മേനി വിജയമെന്ന നാഴികക്കല്ല് നിലനിർത്താനുമായി ടീച്ചർമാർ കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ട പഠിപ്പിക്കൽ,

പഠിത്തത്തിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാത്ത അനുവും, അവളുടെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയുമില്ലാതെ ഞാനും അഭംഗുരം പ്രേമിച്ചു നടന്നു,

അവൾക്കു ചുറ്റും എപ്പോഴും ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവുന്നത് കൊണ്ട് എനിയ്ക്കു വളരെ ഞെരുങ്ങി മാത്രമാണ് അവളെ ഒന്ന് അടുത്തു കിട്ടിയിരുന്നത്,

ആ അസുലഭ നിമിഷങ്ങളിൽ അവളെ ഒന്ന് തൊട്ടും തലോടിയും ഇടയ്ക്കെല്ലാം ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തും ഞാൻ കടിച്ചുപിടിച്ചു നിന്നു,

എനിയ്ക്കു സത്യത്തിൽ അനുവിനെ കാണാതെ ഒരുനിമിഷം പോലും നില്ക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു, അവൾക്കും മറിച്ചല്ലായിരുന്നു,

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വന്നിരുന്ന ശനിയാഴ്ചളെയും, ഞാറാഴ്ചകളെയും ഞാൻ സത്യത്തിൽ വെറുക്കാൻ വരെ തുടങ്ങിയിരുന്നു,

ഇങ്ങനെ അവളെ തൊട്ടും തലോടിയും, സ്നേഹിച്ചും രണ്ടു മാസം പോയതുതന്നെ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.! പക്ഷേ താരയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് അന്ന് നടന്നതല്ലാതെ അനുവിനെ എനിയ്ക്കു പിന്നീട് അടുത്തറിയാൻ ഒരവസരവും ഒത്തു വന്നിരുന്നില്ല, ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അത് വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഞാനും സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ടു നടന്നു

ഞങ്ങളുടെ സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് തുടങ്ങി കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ബാക്കിയുള്ളവരുടെ ക്ലാസും തുടങ്ങിയിരുന്നു, പോർഷൻ തീർക്കാനും, തീർത്തത് മൂർച്ച കൂട്ടാനുമായി പിന്നെ രാവിലെയും  വൈകിട്ടും സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസുകൾ വെയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി,

ഇങ്ങനെയുള്ള ക്ലാസ്സുകള്ക്കു വരുവാനായി അനുവിന് വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ലേഡി ബേർഡ് സൈക്കിൾ വാങ്ങിച്ചു നൽകി ,

'ഞാനും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല,

സ്ഥിരമുള്ള എന്റെ മുടങ്ങാതെയുള്ള ക്ലാസ്സിൽ പോക്കും,

അനുവിന്റെ സഹായത്തോടെ ക്ലാസ് ടെസ്റ്റുകളിൽ മോശമല്ലാത്ത മാർക്കുകൾ മേടിച്ചതിനാലും അച്ഛൻ എനിയ്ക്കും മേടിച്ചു തന്നു ഒരു എം.ടി.ബി സൈക്കിൾ, എന്റെ വീട്ടിൽ