Chapter Title : മന്ദാരക്കനവ് 7 [Aegon Targaryen]

എന്തെങ്കിലും തനിയെ ചെയ്തിരുന്നോ…?"

ശാലിനിയുടെ ഉള്ളൊന്നു വിറച്ചു…എവിടെയൊക്കെയോ നനവ് പടരുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം തോന്നിത്തുടങ്ങി…മുലക്കണ്ണുകൾ കൂർത്ത് വന്നു തുടങ്ങി…പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അതിര് കടക്കുന്നുണ്ടോ എന്നും ചിന്തിച്ചു പോയി…പക്ഷേ ആര്യനോടൊപ്പം ഉള്ള ഈ വക സംസാരങ്ങളും സന്ദർഭങ്ങളും അവളിലെ സ്ത്രീ എന്ന വികാരത്തെ ഉണർത്തുക ആയിരുന്നു…

ശാലിനിയുടെ മൗനം ആര്യനെ അങ്ങനെ ചോദിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലാ എന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു.

"മ്മ്…"

ശാലിനിയുടെ ആ ഒരു മൂളലിന് അതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു താളം ഉണ്ടായിരുന്നതായി ആര്യന് മനസ്സിൽ തോന്നി.

"മ്മ്…" ആര്യനും അതിന് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്നോ ഇനിയെന്ത് ചോദിക്കണമെന്നോ അറിയാത്തതിനാൽ ഒരു മൂളലിൽ മാത്രം ഒതുക്കി.

അവൻ വീണ്ടും അവൻ്റെ കൈ കൊണ്ടുപോയി മെഴുതിരി നാളത്തിനെ പിളർത്തുകൊണ്ട് വിരലോടിച്ചു.

"ആ കുട്ടി പോയതിനു ശേഷം നിനക്ക് പിന്നെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാ…?"

ശാലിനി ഉദ്ദേശിച്ചത് മറ്റു കളികൾ ഒന്നും കിട്ടിയിട്ടില്ലേ എന്നാണെന്ന് ആര്യന് വ്യക്തമായി. എന്നാൽ അതിന് മാത്രം സത്യം പറയാൻ അവന് സാധിക്കുമായിരുന്നില്ലാ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അതിന് കള്ളം പറയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

"ഇല്ല ചേച്ചീ…അവൾക്ക് ശേഷം പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രം…" പറഞ്ഞു തീർത്ത ശേഷം ആര്യൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

"എന്നോട് ചോദിച്ച പോലെ ആണോ…?"

"അതേ…വായിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ചെയ്യും…"

"മ്മ്…"

"ചേച്ചി സ്ഥിരം ചെയ്യാറുണ്ടോ…?" ആര്യൻ്റെ ചോദ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ദൃഢപ്പെട്ടു.

"ഇല്ലാ…വെല്ലപ്പോഴും…" ശാലിനിയുടെ ഉത്തരങ്ങളും വേഗത്തിലായി.

"മ്മ്…"

"നീയോ…?"

"മിക്കവാറും…"

"ഹ്മ്മ്…" ശാലിനി വായ പൊത്തി മെല്ലെ ചിരിച്ചു.

"എന്താ…?"

"ഒന്നുമില്ല…"

"ഹാ…"

"ടാ സമയം കുറേ ആയി…കറൻ്റ് വരുന്നില്ലല്ലോ…?" ഇനി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ശരിയാവില്ല എന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാവണം ശാലിനി