Chapter Title : മന്ദാരക്കനവ് 4 [Aegon Targaryen]

അവൻ കരച്ചിൽ നിർത്തി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി…

"ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിഷമിപ്പിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ വേണ്ടി ചെയ്തതല്ല. ഒന്ന് ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. സോറി ചേച്ചീ…"

"അറിയാം മോനെ ചേച്ചിക്ക്.നീ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോവില്ലെന്നും തിരിച്ച് വരുമെന്നും എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് ആണെങ്കിൽ പോലും നീ ഇവിടുന്ന് മാറി നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചുപോയി."

"എനിക്ക് മനസ്സിലാവും ചേച്ചി…എനിക്ക് മനസ്സിലാവും…എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം…"

"ഏയ്…ഞാനാ ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടത്…ഞാൻ അറിയാതെ നിന്നെ തല്ലിപ്പോയി…"

"അതെനിക്ക് കിട്ടണം ചേച്ചീ. രണ്ടെണ്ണം കൂടി ചേച്ചി തന്നാൽ എനിക്ക് അത് അത്രയും കൂടി ആശ്വാസം നൽകത്തേയുള്ളൂ. അതിന് ചേച്ചി എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കരുത്. അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിലും വിഷമത്തിലും ആരായാലും അങ്ങനെ ചെയ്യൂ…"

"ദേഷ്യമോ വിഷമമോ കാരണം അല്ലാ. നിന്നോടുള്ള സ്നേഹവും നീ തിരിച്ച് പ്രതികരിക്കില്ലെന്നുള്ള എൻ്റെ വിശ്വാസവും കാരണമാ ഞാൻ തല്ലിപ്പോയത്. അത്രയ്ക്കുണ്ട് എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം. അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല."

ആര്യൻ അവളെ കുറച്ചുകൂടി മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശാലിനി തിരിച്ചും. ഇരുട്ട് നന്നായി പരന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. തണുപ്പും കൂടി വരുന്നു. മനസ്സിലെ വിഷമങ്ങൾ കുറെയൊക്കെ മാറി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശാലിനിക്ക് തൻ്റെ മുലകൾ ആര്യൻ്റെ നെഞ്ചിലാണ് തറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായി. തണുപ്പിൽ അതിൻ്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ ബലം വച്ച് കൂർത്ത് നിൽക്കുന്നതും അവളറിഞ്ഞു.

വെറുമൊരു പാവാട മാത്രം ചുറ്റിയാണ് താൻ അവൻ്റെ മാറോട് പറ്റി ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നതെന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ ഓരോന്നോരോന്നായി അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വന്നു. എന്നാൽ ഇതൊന്നും ഓർക്കാതെ ആര്യൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവൻ്റെയുള്ളിൽ ഇപ്പോഴും കുറ്റബോധം തളംകെട്ടി കിടക്കുകയായതിനാൽ ശാലിനിയുടെ വേഷവും ആ ഇരിപ്പും ഒന്നും അവന് പ്രശ്നം ആയിരുന്നില്ല.

ആ തണുപ്പിൽ അവൻ്റെ മാറോട് ചേർന്നുള്ള ആ ഇരിപ്പ് ശാലിനി ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും അധികം നേരം അത് തുടരാതെ അവൾ അവൻ്റെ തോളിൽ നിന്നും അവളുടെ മുഖം വലിച്ചു. ആര്യൻ അപ്പോഴാണ് അവൻ്റെ മനോനില വീണ്ടെടുത്തത്. അവൻ ചുറ്റും നോക്കി പരിസരം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

"സമയം ഒരുപാടായി ചേച്ചീ. വേഗം കുളിച്ചിട്ട് വാ. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി