Chapter Title : മണിക്കുട്ടിയുടെ ആകാംക്ഷ [Shadow]

അത് ഭക്തിയല്ല. അത് മറ്റൊന്നാണ്.

മുറ്റത്ത് നിന്ന് അവൾ അമ്മയുടെ ദിശയിൽ നോക്കി. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവൾ ഇപ്പോൾ വക വയ്ക്കാറില്ല.....അച്ഛൻ ക്ഷേത്രത്തിലാണ്. വീട് ഒഴിഞ്ഞു. മണിക്കുട്ടി ചുവന്ന പാവാടയുടെ അറ്റം ഒന്ന് ഉയർത്തി, തന്റെ കാൽവിരലുകൾ കല്ലിൽ തട്ടി. ശരീരം ചൂടുപിടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണടച്ചു. ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉണരുകയായിരുന്നു. അത് പാപമാണെന്ന് അമ്മ പറയും. പക്ഷേ അവളുടെ ജാതകം തന്നെ പാപജാതകമല്ലേ?

അവൾ മെല്ലെ നടന്നു. വീട്ടിന്റെ പടിപ്പുര കടന്ന്, വഴിയിലേക്ക്. അമ്മമ്മയുടെ വീട് അധികം ദൂരെയല്ല. പക്ഷേ ആ വഴി നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ  ഓരോ ചുവടിലും ഭാരമായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ബ്ലൗസ് ചർമ്മത്തോട് പറ്റിപ്പിടിച്ചു. വിയർപ്പിന്റെ ഒരു തുള്ളി നെഞ്ചിടയിലൂടെ ഇറങ്ങി. അവൾ അത് തുടച്ചില്ല. ആ തുള്ളി അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു—അവൾ ഇനിയും ഒരു പെൺകുട്ടിയല്ല. പ്രായം തികഞ്ഞു. ശരീരം തികഞ്ഞു. പക്ഷേ വിധി അവളെ ഒരു കൂട്ടിൽ അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു.

അമ്മമ്മയുടെ വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോൾ സൂര്യൻ ചരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മമ്മ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഇരുന്നു പൂക്കൾ പറിക്കുകയായിരുന്നു. “ഓ, മണിക്കുട്ടി വന്നോ?” അവൾ ചിരിച്ചു. മണിക്കുട്ടി അടുത്തുചെന്ന് അമ്മമ്മയുടെ കാലിൽ തൊട്ടു. “ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ അമ്മാമ്മേ.....

അമ്മമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് ചുരുങ്ങി. അവൾ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. തലയാട്ടി മാത്രം. മണിക്കുട്ടി അകത്തേക്ക് കയറി. പഴയ മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ജനൽ തുറന്നു. പുറത്തെ കാറ്റ് അകത്തേക്ക് കയറി. അവളുടെ മുടി പിന്നോട്ട് പറന്നു. ബ്ലൗസിന്റെ കഴുത്ത് ഭാഗം ഒന്ന് അയച്ചു. ശ്വാസം ആഴത്തിൽ എടുത്തു.

ഉള്ളിൽ എന്തോ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് ഭക്തിയുടെ