Chapter Title : മണിമലയാർ [ലോഹിതൻ]

ഉള്ളത്..

പത്താം ക്ലാസ് നല്ല മാർക്കോടെ പാസ്സായപ്പോൾ ഇനി അവനെ പഠിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ ഇതൊക്കെ മതി എന്ന് ശോഭന മൈക്കിളിനോട് പറഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ അതൊന്നും ഗൗനിച്ചില്ല..

അയാൾ അവനെ പ്രീഡിഗ്രി പഠിക്കാൻ പാലായിൽ സെന്റ് തോമസ് കോളേജിൽ ചേർത്തു.. അവിടെ ഹോസ്റ്റലിൽ തങ്ങാനുള്ള ഫീസും അടച്ചു...

അവൻ രണ്ടാം വർഷം പഠിക്കുമ്പോഴാണ് വിധി ആ കൊടും ചതി ചെയ്തത്...

ഒരു ഇടിമിന്നൽ.. മൈക്കിൾ ചരിത്രമായി...

മിന്നലേറ്റ് പൊള്ളി വികൃതമായ മൈക്കിളിന്റെ ശരീരത്ത് വീണുകിടന്നു അലമുറയിടുന്ന ശോഭനയെയും മക്കളെയും അശ്വസിപ്പിക്കാൻ നാട്ടുകാരല്ലാതെ ബന്ധുക്കൾ ആരെയും കണ്ടില്ല...

പള്ളിയിൽ അടക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ട് മുറ്റത്തിന്റെ മൂലയിൽ ഒരു കുഴി കുത്തി നാട്ടുകാർ മൈക്കിളിനെ യാത്രയാക്കി...

എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു പോയി.. സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശോഭനയെയും കുട്ടികളെയും എന്ത് പറഞ്ഞു അശ്വസിപ്പിക്കണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു...

മൂന്നാം ദിവസം ശോഭന അവനോട് പറഞ്ഞു.. റോയി നീ ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട.. പ്രായം തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണ് ഉള്ളതാണ്.. വെറുതെ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കേണ്ട...

ചങ്ക് പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദനയോടെ ആണ് ആ വാക്കുകൾ അവൻ കെട്ടത്..

പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുട്ടിയാണ് സോഫിയ.. അമ്മയെ പോലെ അതി സുന്ദരി.. പക്ഷേ റോയിക്ക് അവൾ ഇപ്പോഴും തന്നെ അടുത്തിരുത്തി അക്ഷരങ്ങൾ പറഞ്ഞു തരുന്ന നാലാം ക്ലാസുകാരി മാത്രമാണ്..

അവന്റെ വിദൂര ചിന്തകളിൽ പോലും അങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല...

പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല.. ഒരു ചെറിയ ബാഗും കൈയിൽ എടുത്ത് അവൻ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി...

അന്ന് മൈക്കിൾ മരിച്ചു മൂന്നാം