Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 14 [സ്പൾബർ]

നേരം കൊണ്ട് അവളുടെ മനസിൽ ചില ഗൂഢ പദ്ധതികൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു.

“നമുക്ക് പോകാം അപ്പച്ചാ…”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ലിസിയുടെ പിളർപ്പൊന്ന് തുറന്നടഞ്ഞ് രണ്ടിറ്റ് തേൻ പാന്റീസിലേക്കിറ്റി…

“ശരി… പോയേക്കാം… നീ നാളെ വെട്ടുന്നുണ്ടോടാ… ?’”

“നാളെ ബുധനാഴ്ചയല്ലേ അച്ചായാ.. നാളെ കൂടി വെട്ടാം…”

“ഉം… നീ പോയാ ഞാനാകെ കുഴയും… കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പെട്ടെന്നിങ്ങോട്ട് പോരണം… നീ ചോദിച്ച പൈസ നാളെ പോകുമ്പോ വന്ന് വാങ്ങിക്കോ…”

തോമസ്കുട്ടി സന്തോഷത്തോടെ റാട്ടപ്പുരയിലേക്ക് പോയി.

“അന്നാമ്മോ… രാത്രിയും പോണം… രാവിലെ കല്യാണത്തിനും പോണം… അത്രയൊന്നും വണ്ടിയോടിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുമോന്നറിയില്ല…"

മത്തായിച്ചൻ ആരോഗ്യവാനാണെങ്കിലും ചെറിയ അസുഖങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്.

“നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം അച്ചായാ.. മാത്തുക്കുട്ടിയെ വിളിക്കാം.. വണ്ടി അവനോടിച്ചോളും…”

“ഉം… ഏതായാലും നാല് ദിവസം കൂടിയുണ്ടല്ലോ…. നമുക്കാലോചിക്കാം..”

മത്തായിച്ചൻ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി. പിന്നാലെ അന്നാമ്മച്ചിയും.

ലിസി ഓടി മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് ബെഡിലേക്ക് വീണു.
ഇത് തനിക്കുള്ള അവസരമാണ്. മുതലാക്കാവുന്ന സുവർണാവസരം.ഇനി അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഇങ്ങിനെയൊരവസരം കിട്ടണമെന്നില്ല.

പക്ഷേ എങ്ങിനെ… ?
എങ്ങിനെ താനിത് മുതലാക്കും..? അപ്പച്ചനും, അമ്മച്ചിയും, പിള്ളേരും പോകുമ്പോ താനെന്തായാലും കൂടെ പോകേണ്ടിവരും…
എന്ത് പറഞ്ഞിവിടെ പിടിച്ച് നിൽക്കും..?

ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്ക് നിന്നിട്ടുണ്ട്. തന്നെ ഇവിടെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ അമ്മച്ചിക്ക് പേടിയൊന്നുമില്ല.
കൂറ്റൻമാരായ രണ്ട് നായ്ക്കളുണ്ട്. അവറ്റകളെ തുറന്ന് വിട്ടാൽ ഒരാളും ഈ വളപ്പിലേക്ക് കയറില്ല.

അമ്മച്ചിയുടെ നാട്ടിലെ പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന് കഴിഞ്ഞ തവണ പോയപ്പോ തനിക്ക് കലശലായ വയറ് വേദനയായിരുന്നു.
അന്ന് താൻ പോയില്ല.ഉച്ചക്ക് പോയ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ടാണ് മടങ്ങിവന്നത്…

അപ്പോ