Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 14 [സ്പൾബർ]

ഊരിയൂരി അടിക്കുമ്പോ അവളുടെ മനസിൽ ടോണിയായിരുന്നു. അവന്റെ വെളുത്ത, അറ്റം ചുവന്ന,ഞരമ്പുകൾ പിടച്ച് നിൽക്കുന്ന, കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തുള്ള കുണ്ണയായിരുന്നു.

🌹🌹🌹

മാത്തുക്കുട്ടി ജീപ്പ് നിറച്ചും സാധനങ്ങളുമായി ചുരം കയറി വരികയാണ്. ഇന്ന് കുറച്ച് നേരെത്തെയാണ്. കുറച്ച് കൂടിവൈകിയിരുന്നേൽ ആ ചരക്കുകളേയും കൂട്ടാമായിരുന്നു.

ഇന്നലെ മാത്തുക്കുട്ടിക്ക് വാണമടിയുടെ പെരുന്നാളായിരുന്നു. നാൻസിയേയും, സൗമ്യയേയും ഒറ്റക്കൊറ്റക്ക് ഊക്കുന്നതും, ഒരുമിച്ച് ഊക്കുന്നതും എല്ലാം ആലോചിച്ച് പലതവണ വാണമടിച്ചു.
അവരെന്തായാലും തനിക്ക് കളി തരാൻ തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതവർ വ്യക്തമാക്കി പറഞ്ഞതാണ്. അവർ പെൺകുട്ടികളല്ലേ, ഇത്രയൊക്കെയേ പറയൂ. ഇനിയെല്ലാം ചെയ്യേണ്ടത് താനാണ്. അവരെപ്പഴും എന്തിനും റെഡിയാണ്.

എങ്കിലും ഒരു സമയവും, സ്ഥലവും കണ്ടെത്തുക എന്നത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്. കല്യാണം കഴിയാത്ത പിള്ളാരാണ്. താനും കഴിച്ചിട്ടില്ല. ആരെങ്കിലുമറിഞ്ഞാൽ മൂന്നും കൂടി ചാവേണ്ടിവരും.

നാൻസിയെ ഇപ്പോ കിട്ടാൻ പ്രയാസമാണ്. കാരണം ടോണിച്ചൻ അവിടെയാണ് കിടപ്പ്. അല്ലേൽ രാത്രി അങ്ങോട്ട് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു. കറിയാച്ചന് എട്ട്മണിയാവുമ്പോ ബോധം പോവും.
പക്ഷേ, ടോണിച്ചൻ അവിടെയുള്ളത് ഒരു പ്രശ്നം തന്നെയാണ്.

സൗമ്യയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലും നടക്കില്ല. അവളുടെ അച്ചൻ ശിവരാമൻ ഒരു കുറുക്കനാണ്. അയാളുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് രാത്രിയവിടെ കയറാൻ കഴിയില്ല.

ഇതിപ്പോ മുന്നിൽ വിഭവസമൃദമായ ഭക്ഷണം വിളമ്പി വെച്ചിട്ട് അത് കഴിക്കാൻ യോഗമില്ലല്ലോയെന്ന് നിരാശയോടെ മാത്തുക്കുട്ടി ചിന്തിച്ചു.

പകല് അവരേയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയാലോ എന്നാണവൻ പിന്നെ ഓർത്തത്.
അവരെങ്ങോട്ട് വേണമെങ്കിലും പോരും..പക്ഷേ, ഈ രണ്ട് നെയ് ചരക്കുകളേയും കൊണ്ട് താനെവിടെ പോവും… ?

അതും നടക്കില്ലെന്ന് മനസിലായി. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും..? ഇങ്ങോട്ട് കയറി വന്ന മഹാഭാഗ്യം കൈവിടാൻ ഏതായാലും