Chapter Title : മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ 18 [സ്പൾബർ]

പൂറി ഓടിപ്പോന്നത്..എന്നാ എനിക്കും പൊതിക്കണം… “.. സൗമ്യ ആക്രാന്തത്തോടെ പറഞ്ഞു.. “”ചുമ്മാതിരിയെടീ… ഇനി പൊതിക്കാനൊന്നും നേരമില്ല…”.. “” ഉം… നിന്റേത് കഴിഞ്ഞല്ലോ,. പ്ലീസെടീ..’ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പൊതിച്ചോളാം… “.. സൗമ്യ കെഞ്ചി… “”പെട്ടെന്നും വേണ്ട, സാവധാനവും വേണ്ട… നീയീ സാരിയുടെ പ്ലീറ്റൊന്ന് പിടിച്ചേ…””.. “” നിന്റെ തന്തയോട് പോയി പറ…””.. സൗമ്യ കെറുവിച്ച് കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു.. നാൻസി അവളെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് സാരിയുടുത്തു.. “”നീ ചായ കുടിച്ചോടീ…?”.. “”ഞാനൊന്നും ഉണ്ടാക്കാതെയാടീ  പൂറീ ഓടിപ്പിടിച്ചിങ്ങോട്ട് പോന്നത്…”.. സൗമ്യ കലിപ്പിൽ തന്നെ.. “” രാവിലെത്തന്നെ ഒന്നും കഴിക്കാതെ പൊതിക്കാൻ വന്നേക്കുവാ പൂറി..വാ..നമുക്കെന്തേലും കഴിക്കാം…””. നാൻസി ഭംഗിയായി സാരിയുടുത്ത് മുടി കെട്ടി ക്ലിപ്പിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. “” നാൻസീ… മോളേ… എന്നാ ഞാനൊന്നൂമ്പട്ടേടാ കുട്ടാ…””.. എന്തേലും ചെയ്തില്ലേൽ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നിയ സൗമ്യ കെഞ്ചി.. “”ഒരൂമ്പലുമില്ല… നീ വന്നേ… നമുക്ക് ചായ കുടിക്കാം… “.. “” നീയിത്ര ദുഷ്ടയായല്ലോടീ പൂറീ.. നീ അഹങ്കരിച്ചോടീ… ഇപ്പോ നിന്റെ സമയമല്ലേ… “.. സൗമ്യയുടെ പൂറ് പാന്റിക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് പുളക്കുകയായിരുന്നു.. ടോണിയുടെ അരക്കെട്ടിലിരുന്ന് പൊതിക്കാൻ അവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു.. പിളർന്ന പൂറ്റിൽ നിന്നും മദജലം ഒലിച്ചിറങ്ങി അവളുടെ പാന്റീസാകെ നനഞ്ഞു.. “”നീയൊന്നടങ്ങെടീ മൈരേ… നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാന്ന്… ഇന്ന് രാത്രി ഇച്ചായനെ നിനക്ക് തനിച്ച് തരാം.. നീ ഊമ്പുകയോ, പൊതിക്കുകയോ എന്താ വേണ്ടതെന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ… “.. സൗമ്യ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളുരുട്ടി നാൻസിയെ നോക്കി.. രാത്രി വരെ കാത്തിരിക്കുകയല്ലാതെ മാർഗമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.. “”നിന്റേൽ പൈസയുണ്ടോ നാൻസീ…?..എനിക്കൊരു സാധനം വാങ്ങാനുണ്ട്.. നാളെ അച്ചൻ വന്നിട്ട് തിരിച്ച് തരാം…” “”എന്റേലില്ല, ഞാനപ്പച്ചനോട്