Chapter Title : മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust]

“ആ കണ്ണിൽ പെടുന്നവർക്ക്.”

അവൾ ചിരിച്ചു. “നീ ഒരുപാട്സി നിമ കാണുന്നുണ്ടോ?”

സംഭാഷണം ഇങ്ങനെയാണ് നീളുന്നത്. തുറന്ന പ്രണയവാക്കുകൾ ഇല്ല. പക്ഷേ സൂചനകൾ. അവൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്കളിയാക്കും. അവൾ അതിനെ നിർത്താതെ വിടും. ചിലപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു മറുപടി പറയും. അതിൽ അവൾക്ക് ഒരു സന്തോഷം തോന്നും — ഒരാൾ തന്നെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നു എന്ന ബോധം.

അത് അവൾക്കു പുതുമയായിരുന്നു.

---

ആന്റോ വീണ്ടും മദ്യലഹരിയിൽ തിരിച്ചു വന്ന ഒരു രാത്രി, അവൻ വീണ്ടും തളർന്നു.ആ രാത്രി ആന്റോ കിടക്കയിൽ കിടന്നതുമുതൽ മദ്യത്തിന്റെ മണം മുറി നിറച്ചു. മേരി ജനൽ അല്പം തുറന്നു. കാറ്റ് അകത്ത് കയറി.

ഈ പ്രാവശ്യം അവൻ കണ്ണടച്ച് കിടന്നില്ല.

“നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.

മേരി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

“ഇല്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.

അവൻ അവളുടെ മുഖം നോക്കി.

“നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ?.”

“ഇല്ല.”

“എനിക്കൊന്നും ശരിയല്ല മേരി. ഞാൻ… ഞാൻ പഴയപോലെ അല്ല.”

അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.

“നമ്മൾ പഴയപോലെ ആകണമെന്നില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒന്നു നോക്കണം. ഡോക്ടറെ കാണാം.”

അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

ആന്റോ അവളെ കൈവശം വലിച്ചു.

“എന്താ ഇങ്ങനെ ദൂരെ കിടക്കുന്നത്?”

“ദൂരെ അല്ല.”

“അല്ലേ… എനിക്ക് അറിയാം. നീ ഇപ്പൊ എന്നെ കണ്ടാൽ മനംമാറ്റം വരും.”

അവൾ മിണ്ടാതെ കിടന്നു.

“നിനക്കറിയാമോ…” അവൻ വാക്കുകൾ ചുരുട്ടി പറഞ്ഞു, “നീ ഇപ്പൊ പഴയതിലേക്കാൾ കൂടി സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട്. ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ നോക്കി നിന്നോളും.”

“മിണ്ടാതെ ഉറങ്ങു ആന്റോച്ചാ ” അവൾ പറഞ്ഞു.

“എന്തിനാ? ഞാൻ നിന്റെ ഭർത്താവല്ലേ? ഞാൻ പറയാൻ പാടില്ലേ?”

അവൻ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ച് തിരിച്ചു നോക്കി.

“നീ എനിക്കു മാത്രമല്ലേ? മറ്റാരും നോക്കരുത്.”

മേരിക്ക് അസ്വസ്ഥത.

“ആരും നോക്കില്ല.”

“നോക്കും,” അവൻ ചിരിച്ചു. “ആ തോട്ടത്തിലെ പയ്യൻ… അവൻ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.”

മേരി ഒന്ന് ഞെട്ടി.

“എന്താ പറയുന്നത്?”

“എനിക്കെല്ലാം അറിയാം. അവന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചെറുപ്പക്കാരൻമാർക്ക് അതാണ് ജോലി.”

അവൾ കഠിനമായി പറഞ്ഞു, “അവൻ കുട്ടിയല്ലേ.”

“കുട്ടിയാ?” ആന്റോ ചിരിച്ചു. “അവനൊക്കെ അറിയാം. ഈ പ്രായത്തിൽ ആരെങ്ങനെ നോക്കണമെന്ന് നന്നായി അറിയാം.”

അവൻ വീണ്ടും അവളോട് ചേർന്നു.

“പക്ഷേ നീ എന്റെതാ. കേട്ടോ? ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആരും… ആരും…”

വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കാതെ അവൻ അവളുടെ