Chapter Title : മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust]

അവൾ തിരിഞ്ഞു പോകും. പിന്നെ കുറച്ചു നേരം കൂടി നിൽക്കും.

ഒരു ദിവസം അവൻ പറഞ്ഞു,

“ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ബോറടിക്കില്ലേ?”

“പതിവാണ്.”

“പതിവാകുന്നതാണ് അപകടം,” അവൻ ചിരിച്ചു.

“എന്ത് അപകടം?”

“മനസ്സ് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ അറിഞ്ഞുകൂടാ.”

മേരി അതു കേട്ട് ചിരിച്ചു.

“നിനക്ക് ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ആരാണ് പഠിപ്പിച്ചത്?”

“പഠിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ല. നോക്കിയാൽ മതി.”

അവൻ പറഞ്ഞത് അവൾ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ രാത്രിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ആ വാക്ക് ഓർമ്മവന്നു — മനസ്സ് മറ്റെവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ അറിഞ്ഞുകൂടാ.

---

ഗ്രാമത്തിൽ ആളുകൾ നോക്കാൻ പഠിച്ചവരാണ്.

ഒരു വൈകിട്ട് കുഞ്ഞച്ചന്റെ ഭാര്യ casually പറഞ്ഞു,

“അടുത്ത തോട്ടത്തിലെ പയ്യൻ ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. എന്താ കാര്യം?”

മേരി വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു, “വെള്ളം ചോദിക്കും. ചിലപ്പോൾ ചെറിയ സഹായം.”

“ശരി,” അവൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണിൽ സംശയം.

ആ ദിവസം മേരിക്ക് ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത.

താൻ തെറ്റ് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ ആളുകളുടെ കണ്ണ് ചിലപ്പോൾ തെറ്റില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളെയും മങ്ങിയതാക്കും.

---

ഒരു മഴയുള്ള വൈകിട്ട് ഷിബിൻ വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിന്നു.

“ചേച്ചി, മഴ തോരും ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ ?”

“അതിനെന്താടാ .”

അവൾ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു. അവൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു സംസാരിക്കും.

“ചേച്ചി, നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ കോട്ടയം ഭാഗം ഓർമ്മ വരും.”

“എന്താ?”

“അവിടത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഒരു ശൈലി ഉണ്ടല്ലോ. സംസാരിക്കുമ്പോൾ… കണ്ണ് നേരെ നോക്കും.”

മേരി അവനെ നോക്കി.

“അത് നല്ലതല്ലേ?”

“നല്ലതാണ്,” അവൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ അതൊരു അപകടവുമല്ലേ .”

“എന്ത് അപകടം?”