Chapter Title : മഞ്ഞുരുകും കാലം 8 [വിശ്വാമിത്രൻ]

ആറും ആറും പണ്ട്രൻഡ്പേര് കാണും. ഞാൻ കണക്ക് കൂട്ടി. വിഷ്ണു വരുന്നുണ്ട്. അപ്പൊ പത്ത്. അബി ഉണ്ട്. അപ്പൊ ഒൻപത്. ജിജിനും അവന്റെ ലൈൻ സുഭദ്രയും കാണും. അപ്പൊ ഏഴ്. അലക്സ് എന്തായാലും വരും. അപ്പൊ പിന്നെ പ്രിയയും റോസും ഉണ്ടാവും. അപ്പൊ നാല്. ആഹ്. മെയിൻ ആളെ കൂട്ടിയില്ലാ. ആദിൽ. സ്വയം പ്രഖ്യാപിത ട്രിപ്പാശാൻ. അപ്പൊ മൂന്ന്. രാഹുൽ, ഹാഫിസ്, പിന്നെ കൂട്ടത്തിൽ കൊച്ചുകുട്ടി, ഷെറിൻ. ഞാൻ മനസ്സിൽ എണ്ണം തികച്ചു. രാവിലെ മൂന്നിനെഴുനേറ്റു. വയറും കുണ്ണയും മനസ്സും കാലിയാക്കി. നിറഞ്ഞ യാത്രസഞ്ചി തോളിൽ വെച്ച് കെട്ടി. ആണിയിൽ തൂക്കിയ മാലിക്ക് കഴുത്തിലോട്ട് സ്ഥാനക്കയറ്റം കൊടുത്തു. അബിയെയും വിഷ്ണുവിനേം പൊക്കി പതുക്കെ നടന്നു. കോളേജിന് പുറത്തുള്ള കാർ പാർക്കിൽ തലേന്നേ അബി കാറിട്ടിരുന്നു. ബൈക്കുകളും അവിടെയൊക്കെ തന്നെ ഉണ്ട്. ഷെറീനൊഴിച്ചു ബാക്കി എല്ലാരും നാലുമണിക്ക് തന്നെ എത്തി. ഒരഞ്ചു മിനറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളോടി എത്തി. കൂടെ വേറാരൊ ഉണ്ട്. അബി അവളോട് മാറി നിന്ന് സംസാരിച്ചു.കമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് ഷെറിൻ ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞവളായിരുന്നു. ഗണിത ശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുന്നു. കൂടെ വന്നത് ഹർജോത് ഭജ്‌യ. പഞ്ചാബി. ഒരാറടി നീളം. ഒത്ത വണ്ണം. കായികാഭ്യാസി. ഷെറീന്റെ റൂം മേറ്റ് ആണ്. അവൾ ട്രിപ്പിനെ പറ്റി അറിഞ്ഞു കൂടെ വന്നതാണ്. ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യവും, എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരും എന്റെ സഹോദരി സഹോദരന്മാരാണെന്നാണല്ലോ. ബൈക്കുകളിൽ എന്തായാലും സ്ഥലമില്ല. ഇന്നോവയിലേക്ക് കയറാൻ തീരുമാനമായി. നടുക്കുള്ള സീറ്റിലിരുന്ന രണ്ടു പേര് കുറച്ചു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം. ഭാണ്ഡക്കെട്ടും കുപ്പിവെള്ളവും മറ്റു സാമഗ്രികളുംഇന്നോവയുടെ മുകളിൽ കെട്ടിവെച്ച് അതിന്റെ മോളിൽ ഒരു ടാർപ്പായും വലിച്ചു കെട്ടി ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി. ഞാൻ, അബി, അലക്സ്, പ്രിയ, റോസ്, ഷെറിൻ എന്നിവരായിരുന്നു ഇന്നോവയിൽ സ്പോട്ട് ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്. ഇപ്പൊ നമ്മടെ പഞ്ചാബി പെൺകൊടിയും. ഏകദേശം അഞ്ഞൂറ് കിലോമീറ്ററുണ്ട് പോവാൻ. അതിന്റെ ആദ്യ ഗഡുവായ അമരാവതി വരെ ഞാനും, സുൽത്താൻപൂർ വരെ അബിയും ബാക്കി അലെക്സും വണ്ടി ഓടിക്കാം എന്നായിരുന്നു കരാർ. നാഗ്പൂരിൽ എത്തിയതിനു ശേഷം എനിക്ക് കിട്ടിയ