Chapter Title : മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും 2 നിത്യകന്യകയായ ദേവി [JM&AR]

ഇൻ്റലിജെൻസില്ലേ രേണൂ? അവന് അക്കാദമിക് ഇൻ്റലിജൻസില്ല. അതിപ്പോ ഒരു കുറവാണോ? പക്ഷേ ആ പെണ്ണുണ്ടല്ലോ രേണൂ.... അവളവൻ്റെ ഭാഗ്യാണ്. അന്ന് പ്രശ്നണ്ടായപ്പോ അവളെ ഉമ്മ പ്രാകീട്ടാ പോയത്. വീട്ടില് രാജകുമാരിയെ പോലെ ജീവിച്ചതല്ലേ... പണീം തൊരോന്നൂല്ലാത്തോൻ്റൊപ്പം പോയി നരകിച്ച് നട്ടം തിരിയൂന്ന്. ഇപ്പോ അജ്മലിൻ്റെ വീടും സെറ്റപ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് കാണണം.... നമ്മക്ക് രണ്ടാൾക്കും കൂടെ ഒരു ദിവസം അവിടെ പോണം. അവളിപ്പോ പ്രെഗ്നൻ്റാ. അഞ്ച് മാസം. വീട്ടുകാര് തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തോണ്ട് പ്രസവം ഒക്കെ അവടെ തന്നെയാവും. എന്താന്നറിയില്ല... എനിക്കവളെ ഇന്ന് കണ്ടപ്പോ എന്തോ വല്ലാതിഷ്ടായി"

രേണുവിൻ്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. പതുക്കെ നടന്ന് രേണു എൻ്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്നു.

"അങ്ങനെത്തെ ഇഷ്ടം അല്ല രേണൂ. അഡ്മിറേഷൻ. ആയിഷ തസ്നീം. എന്താല്ലേ പേര്. അവളിപ്പം രാജകുമാരിയല്ല. രാജ്ഞിയാണ്. സ്വയം രാജ്ഞിയാവണെങ്കില് ഭർത്താവ് ആദ്യം രാജാവാകണന്നുള്ള ബോധണ്ടേന്നു പെണ്ണിന്. വെറുതെ ടിപ്പറോടിച്ച് നടന്ന അജ്മല് ഇപ്പോ കാണുന്ന നിലേലെത്തീത് അവളൊരുത്തി ഉള്ളതോണ്ടാ. അങ്ങനെത്തെ ഭാര്യയെ കിട്ടാൻ പുണ്യം ചെയ്യണം. ഓരോരുത്തരുടെ ഭാഗ്യം. അല്ലാതെന്താ"

"നീ താലി കെട്ടുന്ന പെണ്ണാവാനും വേണം ഭാഗ്യം"

"അതെന്താ രേണൂ"?

"നിൻ്റെ മിന്നു പറഞ്ഞതാ. ഈ മുത്തിൻ്റെ മഹറണിയാൻ ഭാഗ്യള്ളവളാണ് അവള് എന്നാ പറഞ്ഞത്. ഈ മുത്തിൻ്റെ ശരിക്കുള്ള കാര്യൊക്കെ എനിക്കല്ലേ അറിയൂ"

"രേണൂ... എനിക്കിട്ടിങ്ങനെ താങ്ങാൻ തുടങ്ങീട്ടിപ്പോ കുറച്ചായീട്ടോ. സാരല്ല. അവസരം കിട്ടും. അപ്പോ ഒന്നിച്ച് തരണ്ട്. അല്ല.... അതെന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ആവട്ടെ. രേണുവിനോട് എപ്പോ പറഞ്ഞു"?

"നോക്കിയിരുന്നോ നീ... ഉച്ചക്ക്. ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന്. അവളെന്നെ ഇപ്പോ ഇടക്കൊക്കെ വിളിക്കും. നീ അങ്ങനെ ഫോണധികം ഉപയോഗിക്കാത്ത ആളല്ലേ? അപ്പോ നിൻ്റെ കാര്യം അറിയാനും കൂടെയാ. ആവശ്യല്ലാതെ മോതിരം ഇടാൻ പോയിട്ടല്ലേ"

"ഞാനതങ്ങനെ വിചാരിച്ചിട്ടല്ല..."

"....അവളങ്ങനെ വിചാരിച്ചു. നിൻ്റെ ഭാര്യയാന്ന മട്ടിലാ ഇപ്പോ അവളുടെ പെരുമാറ്റം.... പാവം ഭർത്താവ്. അതേ... അവളെ ഓർത്ത് മഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്ന് പനി പിടിപ്പിക്കണ്ട. നിൻ്റെ മിന്നു തീയേറ്ററിലാവും. രോഹിണിയെ കാണാൻ പോണ്ടതാ"

രേണു എഴുന്നേറ്റ് ചെറു ചിരിയോടെ എൻ്റെ താടിക്ക് പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ച് ഉറങ്ങാൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

"മഞ്ഞോ? ഈ