Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 3 [Ramavarma]
ചെറിയമ്മയ്ക്ക് പറിക്കാൻ പറ്റും..."
ചെറിയമ്മ: "എന്നെ പൊക്കാനോ? അതൊന്നും വേണ്ട..."
ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ലേശം പൊക്കമല്ലേയുള്ളൂ, പൊക്കിയാൽ പറ്റും."
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: "നമ്മൾ രണ്ടാളും കൂടെ ഒടുക്കം മറിഞ്ഞു വീഴുമോ...?"
ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ആദ്യം ഒന്ന് പൊക്കി നോക്കട്ടെ...?"
ചെറിയമ്മ: "വേണോ ഉണ്ണീ...?"
ഞാൻ: "ഞാൻ എന്റെ ചെറിയമ്മയെ വീഴിക്കില്ല, അത് പോരേ...?"
ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ വീണാലും എന്റെ ഉണ്ണി വീഴരുത്, എനിക്ക് അതേയുള്ളൂ..."
ഞാൻ: "നമ്മൾ രണ്ടാളും വീഴില്ല... ഞാൻ പൊക്കുകയാണേ..."..ചെറിയമ്മ മൂളി.

ഞാൻ പതിയെ ചെറിയമ്മയുടെ തുടയ്ക്ക് താഴെ വട്ടം ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മുകളിലോട്ട് പൊക്കി.
ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ചെറിയമ്മേ... എത്തുന്നുണ്ടോ...?"
ചെറിയമ്മ: "ഇല്ല, ലേശം കൂടെ പൊക്കണം..."
ഞാൻ വീണ്ടും കുറച്ചുകൂടെ ഉയർത്തി. എന്റെ മുഖം ചെറിയമ്മയുടെ വയറിലാണ്.

ചെറിയമ്മ കൈയെത്തി മാങ്ങ പറിച്ചു. എന്നോട് "താഴെ ഇറക്കിക്കോ" എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: "ഞാൻ ഇങ്ങനെ വീടുവരെ കൊണ്ടുപോകാം!"
ചെറിയമ്മ: "ഉണ്ണി കളിക്കല്ലേ... താഴെ ഇറക്ക്. ഉണ്ണിയുടെ കാൽ വേദനിക്കും..."
ഞാൻ: "എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒന്നൂടെ ഉയർത്തി.
ചെറിയമ്മ: "മതി ഉണ്ണീ, താഴെ ഇറക്ക്..."
ഞാൻ പറഞ്ഞു: "എന്നാൽ ഇറങ്ങിക്കോ..."

ഞാൻ പതുക്കെ കൈ അയച്ചു. എന്റെ ദേഹത്തിലൂടെ പതുക്കെ ഉരഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ താഴെ ഇറങ്ങി.
താഴെ വന്നിട്ടും ഞാൻ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച കൈ മാറ്റിയില്ല!
ചെറിയമ്മ കണ്ണുകൊണ്ട് 'എന്താ' എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ കണ്ണടച്ച് 'ഒന്നുമില്ല' എന്ന് കാണിച്ചു. കൈ അങ്ങനെതന്നെ ഇരുന്നു...
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ: "എന്താ ഉണ്ണീ...?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ പറഞ്ഞു:
💬 Comments
View all comments