Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 4 [Ramavarma]

എങ്കിലും മുണ്ട് ലേശം താഴേക്ക് ഇറങ്ങി... വയറിനു താഴെയായി കുഞ്ഞു കറുത്ത രോമങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു.

ഞാൻ അതിൽ നോക്കി നിന്നു. അപ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മ അത് കാണുന്നത്. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് മുണ്ട് നേരെയാക്കി!

ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നാണവും ചമ്മലുമാണ്.

ഞാൻ ലേശം താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്കു അമ്മിഞ്ഞ ലേശം ചാടി ഇരിക്കുന്നു...

നിപ്പിളിനു ചുറ്റുമുള്ള കറുത്ത വട്ടം കുറച്ചു പുറത്തു കാണാം.

ഞാൻ അത് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ചു. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് ബ്ലൗസ് നേരെയാക്കി... ആ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു!

രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നു. ചെറിയമ്മ മാങ്ങ അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്തെ തിണ്ണയിൽ വെച്ചിട്ട് നേരെ കുളിമുറിയിൽ കയറി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി വന്നു. മുഖം കഴുകിയ വെള്ളം ഇപ്പോഴും മുഖത്തുണ്ട്. എന്നെ നോക്കാതെ മാങ്ങയെടുത്ത് അകത്തേക്ക് പോയി...

ചെറിയമ്മ മിണ്ടാതെ പോയത് മുതൽ എനിക്കൊരു വിഷമം... 'പ്രശ്നമായോ... ആകെയുള്ള കൂട്ട് ആയിരുന്നു, അതും പോകോ...?' ഞാൻ ആലോചിച്ചു.

ഞാൻ കുറച്ചുനേരം കൂടെ അവിടെയിരുന്നു. എനിക്ക് ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പുറയ്ക്കുന്നില്ല! ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഞാൻ അകത്തു ചെല്ലുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ തവിയിട്ട് ഇളക്കിക്കൊണ്ട് എന്തോ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.

ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു നിന്നത് പോലും അറിഞ്ഞില്ല!

ഞാൻ പതിയെ ചോദിച്ചു: "എന്നോട് പിണക്കമാണോ...?"

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കിയിട്ട്: "പേടിച്ചു പോയല്ലോ... ആർക്കാ പിണക്കം? നിന്നോട് ആരാ മിണ്ടാതിരുന്നത്...?"

ഞാൻ വാപൊളിച്ചു നിന്നു! ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ..."

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ കരുതി ഉണ്ണി മിണ്ടുമെന്ന്..."

"എന്റെ ഇന്ദുട്ടി ക്ഷമിക്ക്..."