Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

"ആ, വന്ന പിറ്റേ ദിവസമാണെന്ന് തോന്നുന്നു."

ചെറിയമ്മ: "ഓ... ഞാൻ പോയിട്ടില്ല. എനിക്ക് അതിനുള്ള ഭാഗ്യം തന്നില്ല."

ഞാൻ: "അതിനു എന്താ...? ഞാൻ കൊണ്ടുപോകുമല്ലോ എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടിയെ!"

ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മ തന്നു.

ഞാൻ ചോദിച്ചു: "നമുക്ക് ഇപ്പോൾ പോയാലോ...?"

ചെറിയമ്മ: "അവിടെ പോകാൻ സമയമായില്ല പൊന്നേ...

അതിനും സമയം വരും. അപ്പോൾ പൊന്ന് എന്നെ കൊണ്ടുപോയാൽ മതി."

ഞാൻ: "ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം."

ചെറിയമ്മ മറുപടിയായി ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "ഇനി അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കൊന്നും പോകണ്ട കേട്ടോ..."

ഞാൻ: "ഉം... ഇന്ദുട്ടി, ഞാൻ മടിയിൽ കിടന്നോട്ടെ...?"

ചെറിയമ്മ: "വാ..."

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്ന് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ചെറിയമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി.

ഞാൻ: "ഇന്ദുട്ടിയുടെ വീട് എവിടെയാ...?"

ചെറിയമ്മ: "തിരുനെല്ലി കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ഉണ്ണീ...?"

ഞാൻ: "ഇല്ല."

ചെറിയമ്മ: "തിരുനെല്ലിക്ക് അടുത്തുള്ള കല്ലുവയൽ എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ്."

ഞാൻ: "ഇതുപോലെ വലിയ വീടാണോ...?"

ചെറിയമ്മ: "അല്ല... ഒരു ചെറിയ നാലുകെട്ട്.

വീടിനുചുറ്റും നിറയെ കാപ്പിയും കുരുമുളകും, പിന്നെ കുറെ അടയ്ക്കത്തോപ്പും..."

ഇത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പാവത്തിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ: "അയ്യോ! കരയല്ലേ... ഞാൻ എനിക്ക് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ, വിഷമിപ്പിക്കാനല്ല..."

ചെറിയമ്മ: "പെട്ടെന്ന് അവിടം ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ ഒരു വിഷമം!

ഇവിടം പോലെയല്ല, അവിടം നല്ല രസമാണ്... എപ്പോഴും കോടയിറങ്ങും, കാപ്പി പൂക്കുന്ന സമയം നല്ല മണമാണ്... ഇനി അതൊക്കെ ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം!" ചെറിയമ്മ വിതുമ്പി.

ഞാൻ: "എന്റെ പൊന്നിനെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം അവിടെ ഇനിയും!"

ചെറിയമ്മ: "എങ്ങനെ...?"

ഞാൻ ആലോചിച്ചു: