Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

ചെന്നാൽ പിന്നെ അത് മതി!

ഞാൻ ഭസ്മം തൊട്ടിട്ട് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചെറിയമ്മയുടെ പുറകിൽ പോയി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "ആ, വന്നോ...? രാവിലെത്തന്നെ കെട്ടിപ്പിടി തുടങ്ങിയോ...?"

ഞാൻ: "ആ, എനിക്ക് എന്റെ ഈ കുട്ടിയെ ഇഷ്ടംപോലെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണം!"

ചെറിയമ്മ: "അപ്പോൾ പണി ആരുചെയ്യും...?"

ഞാൻ: "കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിന് ഇടയ്ക്ക് കുറച്ചുസമയം തരാം, അപ്പോൾ നമുക്ക് ചെയ്യാം!"

ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങ് വാ, നല്ലപോലെ കെട്ടിപ്പിടിക്കട്ടെ..."

ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

പിന്നെ ഞങ്ങൾ കുറെ ഉമ്മ വെച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കുട്ടൻ നല്ലപോലെ മുഴുത്തു!

ചെറിയമ്മ: "കുഞ്ഞി ക്കണ്ണൻ എഴുന്നേറ്റല്ലോ...?"

ഞാൻ: "ചെറിയമ്മയുടെ ഇഷ്ടം അളക്കുന്ന കോലല്ലേ..." ഞാൻ ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "കളിയാക്കാതെടാ!

ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ ഉണ്ണിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇത് ഇങ്ങനെ ഫ്രീയായി കൊണ്ടുനടക്കാൻ പറ്റുന്നത്? അതിന്റെ സ്മരണ വേണം!"

ഞാൻ: "ആ സ്മരണ എപ്പോഴും കാണും...

ഓരോ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിനും അത് ഞാൻ തരാം,

ഇതുപോലെ!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ കുട്ടനെ ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടെ മുട്ടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ ലേശംനേരം കണ്ണടച്ചുനിന്നു.

ചെറിയമ്മ: "കുത്തിക്കുത്തി എന്റെ മുണ്ട് കീറുമോ അവൻ...?"

ഞാൻ: "മുണ്ട് കീറിയാൽ... അയ്യോ!

കുഞ്ഞു കാട്ടിൽ പെട്ടുപോകുമോ...?"

ചെറിയമ്മ നാണിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "അയ്യടാ! അങ്ങനെ കാട്ടിൽ ഒന്നും കയറില്ല... അവിടെ പിന്നെയും കാവലിന് ആളുണ്ട്!"

ഞാൻ: "കാവലിന് ആളോ...? അതാരാ...?"

ചെറിയമ്മ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "കോണകം..." എന്ന്.

ഞാൻ ആലോചിച്ചുനിന്നു. എന്നിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു : "ചെറിയമ്മ അതൊക്കെ കേട്ടുവോ...?"

ചെറിയമ്മ മൂളി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: