Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 5 [Ramavarma]

"ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഉള്ളൂ..."

ഞാൻ: "ഓ! അതെന്താ ചൂടു കാരണമാണോ...? അപ്പോൾ പിന്നെ ഇപ്പോഴും ചൂടല്ലേ...?"

ചെറിയമ്മ: "എന്റെ മുണ്ട് തുളച്ചാൽ ഒരു തട വേണ്ടേ...?"

ഞാൻ ആലോചിച്ചു... "ചെറിയമ്മേ, ഞങ്ങൾ കെട്ടുന്നതുപോലെത്തന്നെയാണോ ചെറിയമ്മയും ഉപയോഗിക്കുന്നത്...?"

ചെറിയമ്മ: "അല്ലല്ലോ..."

ഞാൻ: "ഓ! അത് വേറെയുണ്ടോ അപ്പോൾ...?"

ചെറിയമ്മ: "ഉണ്ടല്ലോ... കാണണോ...?"

ഞാൻ: "ഉം, എനിക്ക് കാണണം!"

ചെറിയമ്മ: "അയ്യടാ... കള്ളക്കണ്ണന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം!"

ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "മതിയോ കെട്ടിപ്പിടി...?

പണി ചെയ്യണ്ടേ...?"

ഞാൻ: "ലേശം കൂടെ..."

ചെറിയമ്മ: "അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എല്ലാം തുളയും തോന്നു..."

ഞാൻ: "അപ്പോൾ കാടുകാണാമല്ലോ...!" ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ ചേർത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ കുറുകി... എന്നെ ഒരുപാട് ഉമ്മ വെച്ചു.

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ എന്നെ ശരിക്കും ഞെക്കിപ്പിടിച്ചേക്കുന്നത് ചെറിയമ്മയാണ്.

എനിക്ക് വല്ലാതെ സുഖം തോന്നുന്നു... ഞാൻ അപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ വെച്ചു.

കുറെനേരം അങ്ങനെ നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും അടുപ്പിലിരുന്ന കഞ്ഞി തിളച്ചുതൂവി.

അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്നെ വിട്ടു. എന്നിട്ട് വീണ്ടും ഒരു ഉമ്മ കൂടെ തന്നിട്ട് അത് വാങ്ങി വെക്കാൻ പോയി.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കിനിന്നു. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു 'ചെറിയമ്മ എന്തൊരു സുന്ദരിയാ! ആരു കണ്ടാലും നോക്കിനിന്നുപോകും... ആരു കണ്ടാലും ഇഷ്ടപ്പെടും...'

ഞാൻ ചിന്തയിൽനിന്ന് ഉണർന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു.

ചെറിയമ്മ: "എന്താ സ്വപ്നം കാണുന്നേ...?"

ഞാൻ: "എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാനും നേരിട്ട് കാണാനും ദേ, ഈ കുട്ടിയല്ലേയുള്ളൂ..." ഞാൻ വീണ്ടും കൈനീട്ടി, കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ.

ചെറിയമ്മ: "ഇപ്പോൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മാറിയതല്ലേയുള്ളൂ, അപ്പോഴേക്കും പിന്നെയും വേണോ...?"

ഞാൻ: "എന്നെ ചെറിയമ്മയുടെ