Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 7 [Ramavarma]
കള്ളനെ ഇട്ടു കുത്തും..." എന്റെ കുട്ടനെ നോക്കി ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: "ശോ, അതിനു..."
ചെറിയമ്മ : "കുത്തിയാൽ അവൻ കരഞ്ഞു എന്റെ മുണ്ട് ചീത്തയാക്കും."
ഞാൻ : "അത് ഞാൻ മാത്രം അല്ലല്ലോ... പൊന്നിന്റെ കൂടെ വെള്ളം അല്ലേ അത്..."
ഞാൻ: "ഛീ... പോടാ കള്ളാ, അതാ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ പറ്റില്ല എന്ന്... ഇനി എനിക്ക് മുണ്ട് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല."
ഞാൻ: "ശോ... അത് കഷ്ടമായിപ്പോയി."
അപ്പോൾ താഴത്തുനിന്ന് വലിയമ്മ ചെറിയമ്മയെ വിളിച്ചു, എന്നെയും കൂട്ടി വരാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: "ശോ... ഇപ്പോൾ പോണോ...?"
ചെറിയമ്മ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "പോണം കള്ളാ... പിന്നെ ഇവനെ ഒന്ന് താഴ്ത്തിയിട്ട് വന്നാൽ മതി... പിന്നെ കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചു താഴ്ത്തുക വേണ്ട, പയ്യെ തന്നെ താഴുമ്പോൾ വന്നാൽ മതി."
ഞാൻ: "എന്നാൽ ഒരു ഉമ്മ കൂടെ തന്നിട്ട് പോകൂ..."
ചെറിയമ്മ: "ഇനി ഉമ്മ തന്നാൽ ഈ കള്ളൻ താഴാൻ പിന്നെയും സമയം എടുക്കും പൊന്നെ... പൊന്നിന് രാത്രി തരാം."
ഞാൻ മൂളി.
ചെറിയമ്മ: "എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് വന്നോളൂ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് താഴേക്ക് പോയി.
ഞാൻ കുറച്ചുനേരംകൂടി കിടന്നു. കുട്ടൻ ഒരുവിധം താഴ്ന്നപ്പോൾ ഞാൻ താഴെ പോകാം എന്ന് കരുതി എഴുന്നേറ്റു.
എഴുന്നേറ്റനിന്നതും മുണ്ട് പറിഞ്ഞു താഴെ വീണു! ഞാൻ അത് വാരിയെടുത്ത് ഒരുവിധം ചുറ്റി താഴെ വന്നു ചെറിയമ്മയെ നോക്കി, കാണുന്നില്ല.
നേരെ പശുത്തൊഴുത്തിൽ ചെന്നു, രണ്ടാളും അവിടെയുണ്ട്.
ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്നു പയ്യെ പറഞ്ഞു: "സ്വത്തെ, മുണ്ട് പറിഞ്ഞു പോയി... ഒന്ന് നേരെ
💬 Comments
View all comments