Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 7 [Ramavarma]

അവസാന ഭീഷണി അവളുടെ രഹസ്യ മകളുടെ രൂപത്തിൽ ഭാവിയിൽ തേടിയെത്തിയേക്കാവുന്ന ആ കൊടുംപക വലിയ ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കനൽപോലെ എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു...

കഥ കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി, ചെറിയമ്മ ആകെ പേടിച്ചപോലെ ഇരിക്കുന്നു.

ഞാൻ പയ്യെ ആ കവിളിൽ ഒന്ന് തോണ്ടി.

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ഞട്ടി എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ രണ്ടാളോടുമായി ചോദിച്ചു: "ഇത് ശരിക്കും നടന്നത് ആണോ? അതോ കഥയാണോ...?"

വലിയമ്മ: "കണ്ണന് എന്താ തോന്നുന്നേ, അതുപോലെ എടുത്തോ..."

ഞാൻ: "ഈ കാടിന്റെ നടുവിലെ മണിയറ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ കാട്ടിൽ ഉള്ളതാണോ?"

വലിയമ്മ: "നീ അവിടെ പോയോ? എന്തിനു, ഒറ്റയ്ക്കാണോ?"

ഞാൻ: "ശോ, തിരിച്ചു കുറേ ചോദ്യം ചോദിക്കാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചത് പറ..."

വലിയമ്മ: "അതെ..."

ഞാൻ: "ഓ... ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയതാ, എന്നെ ആർക്കും വേണ്ടാഞ്ഞപ്പോൾ..."

ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടാളും എന്റെ കൈ എടുത്തു ഉമ്മ വച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ പൊന്നിനോട് പറഞ്ഞില്ലേ, ഇനി അങ്ങനെ പറയണ്ട... ഞങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ..."

വലിയമ്മ: "ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളുടെ അല്ലേ... ഇനി അത് ഒന്നും ഓർത്തു വിഷമിക്കണ്ട..."

ഞാൻ "ഉം" എന്ന് പറഞ്ഞ് രണ്ടുപേരുടെയും കയ്യിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ഞാൻ: "വലിയമ്മേ, ഒരു സംശയംകൂടി..."

വലിയമ്മ: "ഇനി ഒരു സംശയവും വേണ്ടാ... കിടന്നുറങ്ങൂ, എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് വലിയമ്മ ഇറങ്ങി കണ്ണടച്ച് നേരെ കിടന്നു.

ഞാൻ രണ്ടാളുടെ നടുക്ക് കിടന്നു... വലിയമ്മ പറഞ്ഞ കഥ ആലോചിച്ചു...

പുറത്തു മഴ കോരിചൊരിയുന്നു... കൂടെ ഇടിയും മിന്നലും..............

തുടരും.....

​കഥയെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും