Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 8 [Ramavarma]

വന്നു. മുകളിൽ കയറാനുള്ള ഗോവണി കയറി ഞാൻ തട്ടിൻപുറത്തു കയറി.

പയ്യെ അതിലൂടെ താഴെ ഇറങ്ങി. ചെറിയമ്മ കിടക്കുന്ന ഭാഗത്ത് ഒരു വിളക്കുണ്ട്.

ചെറിയമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല, മുകളിലോട്ട് നോക്കിക്കിടക്കുകയാണ്.

ഞാൻ പയ്യെ "സ്വത്തെ" എന്നു വിളിച്ചു. ചെറിയമ്മ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ആ മുഖം ആകെ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു!

ചെറിയമ്മ ഓടിവന്നു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാൻ കരുതിയത് ചെറിയമ്മ വഴക്കുപറയുമെന്നായിരുന്നു...

ചെറിയമ്മ: "ഞാൻ കരുതി പൊന്നു ഇന്നലെ വരും എന്ന്.."

ഞാൻ: "ഇന്നലെ വരണം എന്ന് കരുതിയാ... വലിയമ്മ ഉറങ്ങുന്നത് വരെ ഞാൻ ഒന്ന് മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു. ആ കിടപ്പിൽ ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി, അതാ പറ്റിയെ..."

ചെറിയമ്മ: "ഉം സാരമില്ല... അല്ല, പൊന്നു എങ്ങനെ അകത്തു വന്നത്?"

ഞാൻ: "അത് ഞാൻ തട്ടിൻപുറത്തു കയറിയപ്പോൾ പുറത്തുനിന്നുമുള്ള കെണിപ്പടിയുടെ കതക് കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ല! അതിലൂടെ വന്നു..."

ചെറിയമ്മ: "കൊള്ളാലോ... അല്ല, എന്താ കള്ളന്റെ പരിപാടി രാത്രിയിൽ...?"

ഞാൻ: "സ്വത്ത് വലിയമ്മ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ചിലതൊക്കെ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.. അത് വാങ്ങാൻ വന്നതാ..."

ചെറിയമ്മ: "ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ എങ്ങനെ തരും.. അതൊക്കെ പിന്നെ..."

ഞാൻ: "ഉള്ളത് മതി.. നമുക്ക് ഇവിടെ കിടക്കാം?"

ചെറിയമ്മ: "ഉം വാ..."

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. കുറേനേരം കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിക്കിടന്നു.

ചെറിയമ്മ: "കിടന്നിട്ട് ഇനി എന്താ..? പോകാറായോ ? "

ഞാൻ: "പോകാനോ..?? അത് നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ..."

ചെറിയമ്മ: "അപ്പോൾ എന്നാഏടുക്കാനാ..?"

ഞാൻ: "ഇപ്പോൾ കിടന്നില്ലേ.. ഇനി..."

ചെറിയമ്മ: "ഇനി...?"

ഞാൻ: "എനിക്ക് ഉമ്മ വെക്കണം..."

ചെറിയമ്മ: