Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

വലിക്കാനും തുടങ്ങി. ചെറിയമ്മ തിരിച്ചും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്ന്, ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ വേർപെടാതെ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം ഉമ്മവച്ചു... ശേഷം ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

ഞാൻ: "സ്വത്തെ, ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ എന്റെ പെണ്ണിനെ?"

ചെറിയമ്മ: "അപ്പോൾ ഇപ്പോൾ കാണുകയല്ലേ പൊന്ന്?"

ഞാൻ: "ഇപ്പോൾ കാണുകയാണ്... അങ്ങനെയല്ല, എനിക്ക് കൺകുളിർക്കെ സ്വത്തിന്റെ ഈ മേനിയഴക് കാണണം. അതിന് തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന ഓരോന്നും നീക്കി നീക്കി വേണം കാണുവാൻ..."

അത് കേട്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുഖം നാണത്താൽ കൂടുതൽ ചുവന്നുതുടുത്തു. കാറ്റിന്റെ വേഗത കൂടുംപോലെ ചെറിയമ്മയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഉയരുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ഞാൻ ആ നീലപ്പട്ടു മുണ്ടിന്റെ കുത്തിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "ഞാൻ അഴിക്കട്ടെ...?" ചെറിയമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കിടന്നു.

ഞാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് 'എന്താ?' എന്ന് ചോദിച്ചു. തിരിച്ച് കണ്ണുകൊണ്ട് 'ഒന്നുമില്ല' എന്ന മറുപടിയും വന്നു.

ഞാൻ ഒന്നുകൂടി ആ നീലപ്പട്ടുമുണ്ടിൽ പതുക്കെ വലിച്ചു. ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടയുന്നതാണ് കണ്ടത്. ചെറിയമ്മ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ‘ഉം’ എന്ന് മൂളി അനുവാദം തന്നു.

നോക്കുമ്പോൾ വസ്ത്രം എളുപ്പത്തിൽ മാറ്റാനായി ചെറിയമ്മ കട്ടിലിൽ നിന്നും അരക്കെട്ട് ലേശം പൊക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ മുണ്ടിന്റെ കുത്തഴിച്ച് മുണ്ട് ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്തുനിന്നും മാറ്റി. താഴെ ഒരു നീല കോണകമാണ് ചെറിയമ്മ ധരിച്ചിരുന്നത്.

ആ മണിയറയിൽ വീഴുന്ന നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ചെറിയമ്മയുടെ മേനിക്ക് പതിവിലും കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി ആ പാദങ്ങളിൽ ഉമ്മവെച്ചു. അവിടുന്ന്