Chapter Title : മന്നാടിയാർ കോട്ട 9 [Ramavarma] [ആനന്ദലീല 🦚]

മാറിനിന്നു.

ആ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്തിരുന്നു. ചെറിയമ്മ ആ കമണ്ഡലു അവിടുത്തെ വിളക്കുമാടത്തിന് താഴെ വെച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു: "പൊന്ന് ആ വാൾ ഇവിടെ വെച്ചോളൂ..."

ഞാൻ വാളെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "അരയിൽ നിന്നും അത് അഴിച്ചുതന്നെ ഇവിടെ വെക്കൂ..." ഞാൻ അത് അരയിൽ നിന്ന് അഴിച്ച് അവിടെത്തന്നെ വെച്ചു.

ചെറിയമ്മ: "ഇനി നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ട് കിടക്കാം."

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു നിന്നു. ചെറിയമ്മ എന്റെ കൈകളിൽ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് ലേശം ഉച്ചത്തിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു:

"ഞാൻ ഇതാ ഇവിടെ വെച്ച് എന്റെ ദേവനെ, നിങ്ങളുടെ തമ്പുരാനെ എന്റേതാക്കുന്നു... ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വഗുണസമ്പന്നനായ ഒരു ഉണ്ണിയെ തന്ന് അനുഗ്രഹിക്കേണമേ... "

ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഞങ്ങളുടെ ദേഹത്തേക്ക് മുകളിൽ നിന്ന് പനിനീർ പൂക്കൾ ചൊരിയാൻ തുടങ്ങി!

ഞങ്ങൾ അത്ഭുതത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കിനിന്നു. കാണുന്നതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് തികച്ചും പുതുമയുള്ളൊരു അനുഭവമായിരുന്നു.

ആ പൂമഴ നിന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: "പൊന്നേ... ഇന്ന് മുതൽ ഞാൻ പൊന്നിന് മാത്രം ഉള്ളതാണ്..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ മുഖം നാണം കൊണ്ട് കുനിച്ചു.

എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം വന്നു... ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ എടുത്ത് പൊക്കി വട്ടം കറക്കി. എന്നിട്ട് ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ആ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. ചെറിയമ്മ എന്നെ നാണത്തോടെ നോക്കി.

ഞാനും ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ കയറി കിടന്നു.

ഞാൻ: "സ്വത്തെ, ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാമോ?"

ചെറിയമ്മ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാൻ കുട്ടനെക്കൊണ്ട് നല്ലപോലെ കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കൂടെ ഞാൻ ആ ചുണ്ടുകൾ ചപ്പി