Chapter Title : മാന്ത്രിക നിലാവിലെ പെണ്ണടയാളങ്ങൾ 5 [Shan1994] [Climax]

മോന്റെ മുഖത്തെ ആ പഴയ ചിരി തിരികെ വന്നില്ലേ..." എന്ന് ഉമ്മ സന്തോഷത്തോടെ പറയുമ്പോൾ അവൾ നാണത്തോടെ തലകുനിക്കും. ചിലപ്പോൾ എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരിക്കും.

ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോൾ എന്റെ ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും കണ്ണുകളിലെ ആശ്വാസവും സന്തോഷവും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

സ്വന്തം മകന് അഞ്ച് വർഷത്തെ നരകത്തിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായൊരു മോചനം കിട്ടിയതിന്റെ ആഹ്ലാദത്തിലായിരുന്നു അവർ.

എന്നാൽ, രാത്രി റൂമിലെത്തി ആ വാതിലിന്റെ കുറ്റി വീഴുന്ന നിമിഷം...

ആ സ്നേഹത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അഴിച്ചുവെക്കും.

പിന്നെ ആ മുറിയിൽ കനത്ത നിശ്ശബ്ദതയാണ്. തികഞ്ഞ ശത്രുക്കളെപ്പോലെ, പരസ്പരം മിണ്ടാതെ, പരസ്പരം മുഖത്തുപോലും നോക്കാതെ ഞങ്ങൾ ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടി.

അവൾക്ക് എന്നോട് കടുത്ത വെറുപ്പായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാനോ എന്റെ സമനില തെറ്റിക്കാനോ ശ്രമിച്ചില്ല.

എന്നാൽ അവളുടെ ആ മൗനവും, ചിലപ്പോഴുള്ള ആ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന നോട്ടവും എന്നെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് വല്ലാതെ കാർന്നുതിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുറിയിലെ ആ വലിയ കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്ത് തിരിഞ്ഞുകിടന്ന് അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, ഞാൻ താഴെ തറയിൽ ഒരു വിരിപ്പ് വിരിച്ച് കിടക്കും. എനിക്കവളോട് യാതൊരു ദേഷ്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പകരം വലിയൊരു കുറ്റബോധം മാത്രമായിരുന്നു. എന്റെ ഷെറിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയവനാണ് ഞാൻ. അനാഥയായ ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ആശ്രയമാണ് എന്റെ ഒരു തെറ്റുകൊണ്ട് ഇല്ലാതായത്.

ആ പാപത്തിനുള്ള എന്റെ ശിക്ഷയാണ് സ്നേഹമില്ലാത്ത ഈ ജീവിതം എന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

ആ ശിക്ഷ ഞാൻ അർഹിക്കുന്നതാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പകലുകളിൽ ഞാൻ ടൗണിലെ 'ബ്ലൂ മൂൺ ബേബി ഷോപ്പിൽ' തിരക്കിലായിരിക്കും. അബിയും അജുവും വരുമ്പോൾ ഞാൻ