മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2

Manuvinte Aprathikshitha Nattil Pokku Part 2 | Author : Vichithran

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com]

Shobhayude varavu

സാറയുടെ ജീവിതത്തിൽ മനു കൊളുത്തിവിട്ട ആ തീ ഇപ്പോൾ രാജപ്പനിലൂടെ ഒരു വന്യമായ കാട്ടുതീയായി പടർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ 'സാറാമ്മാമ്മ' എന്ന മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി അണിയുമ്പോഴും, ഉള്ളിൽ അവൾ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഒരു വന്യമൃഗമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

രാജപ്പൻ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തിയാണ്—പകൽ നേരങ്ങളിൽ അവൻ തോട്ടത്തിലെ പണിക്കാരനാണെങ്കിൽ, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവൻ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വിശപ്പടക്കുന്ന ഇരയാണ്.

ഒരു ശനിയാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ്, കോന്നിയിലെ മഴക്കാറുള്ള ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ സാറയുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഒരു ചുവന്ന കാർ മുറ്റത്തെത്തി നിന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന സാറ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും സാറയുടെ മുഖത്ത് ഒരു അമ്പരപ്പും ഒപ്പം ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരിയും വിരിഞ്ഞു.

അത് ശോഭയായിരുന്നു. സാറയുടെ കൂടെ കോളേജിൽ പഠിച്ച പഴയ കൂട്ടുകാരി. അമ്പത് വയസ്സായെങ്കിലും ശോഭ ഇപ്പോഴും നഗരത്തിന്റെ പകിട്ടിലായിരുന്നു. മുട്ടറ്റം നിൽക്കുന്ന വസ്ത്രധാരണം, മിനുക്കിയ ചർമ്മം, പിന്നെ നഗരത്തിലെ ആഡംബര ജീവിതം നൽകിയ ഒരു പ്രത്യേക ചടുലത. സാറയെക്കാൾ ഒരല്പം കൂടി 'മോഡേൺ' എന്ന് വിളിക്കാവുന്നവൾ.

കോന്നിയിലെ ആ പഴയ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ശോഭയുടെ ചുവന്ന കാർ വന്നു നിന്നപ്പോൾ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നഗരത്തിന്റെ ആധുനികമായ ഒരു ഗന്ധം കലർന്നതുപോലെ തോന്നി. സാറ ഹാളിലെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ശോഭയെ കണ്ടപ്പോൾ സാറയ്ക്ക് പഴയ കാലം ഓർമ്മ വന്നു. അമ്പതാം വയസ്സിലും ശോഭ തന്റെ ശരീരം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെയാണ്. മുട്ടറ്റം നിൽക്കുന്ന കറുത്ത വസ്ത്രം, കഴുത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു മാല, ചായം തേച്ചു മിനുക്കിയ നഖങ്ങൾ. സാറയുടെ ആറടി പൊക്കമുള്ള വമ്പിച്ച ശരീരത്തെ അപേക്ഷിച്ച് ശോഭ അല്പം കൂടി ഒതുങ്ങിയതും എന്നാൽ വടിവൊത്തതുമായ ശരീരപ്രകൃതിയായിരുന്നു.

"സാറേ..." ശോഭ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്ന് സാറയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിന്റെ മണം സാറയുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.

"നീയിതെവിടെ ഒളിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു ശോഭേ? എത്ര കാലമായി നമ്മൾ കണ്ടിട്ട്!" സാറ അവളെ അകത്തേക്ക് ആനയിച്ചു.

രണ്ടുപേരും ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. പുറത്ത് നേർത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ശോഭ തന്റെ ബാഗ് വശത്ത് വെച്ച് ഹാളിലെ ഓരോ കോണിലും കണ്ണോടിച്ചു. ആ പഴയ ഫോട്ടോകൾ, മരത്തിന്റെ മണം, പിന്നെ ഗ്രാമത്തിന്റെ ആ നിശബ്ദത.

"നീയിപ്പോഴും ഈ പഴയ തറവാട്ടിൽ തന്നെയാണല്ലേ? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ദുബായിലും ചെന്നൈയിലും ഒക്കെ പോയിട്ടും നിനക്ക് ഈ നാടിനോടുള്ള പ്രേമം മാറിയില്ലല്ലേ?" ശോഭ ഒരു പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സാറ പതുക്കെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചിരിയിൽ അല്പം നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു.

"നാടിനോടുള്ള പ്രേമമല്ല ശോഭേ... ഈ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ട്.
നഗരത്തിലെ തിരക്കിൽ നീ അനുഭവിക്കാത്ത ചില സുഖങ്ങൾ."

ശോഭ തന്റെ കാലുകൾ ഒന്നിനു മുകളിൽ ഒന്നായി