മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക്

Manuvinte Aprathikshitha Nattil Pokku | Author : Vichithran

ദുബായിലെ ജീവിതം മനുവിന് ഒരു മനോഹരമായ, എന്നാൽ ചെറുതായി ആവർത്തനമുള്ള റൂട്ടിനായിരുന്നു. രാവിലെ അഞ്ചരയ്ക്ക് അലാറം മുഴങ്ങുമ്പോൾ അവൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേൽക്കും. ജനാല തുറന്നാൽ പുറത്ത് നഗരത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ, ചൂടുള്ള വെളിച്ചം കാണാം—ദൂരെ ബുർജ് ഖലീഫയുടെ നിഴൽ പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഗോപുരങ്ങൾ, താഴെ കാറുകളുടെ നിരന്തരമായ ഒഴുക്ക്.

അവൻ ഒരു ഗ്ലാസ് തണുത്ത വെള്ളം കുടിക്കും, ടി-ഷർട്ടും ഷോർട്ട്സും അണിഞ്ഞ് ജിമ്മിലേക്ക് പോകും. ജിമ്മിന്റെ തണുപ്പുള്ള എസി-യിൽ ട്രെഡ്മിലിൽ ഓടുമ്പോൾ ഹെഡ്ഫോണിൽ പഴയ മലയാളം ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കും—‘ചന്ദനച്ചോലയിൽ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘എന്തിനു വേറൊരു സൂര്യോദയം’ പോലുള്ളവ.

ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലാകുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് കോന്നിയിലെ മലഞ്ചെരുവുകളിലേക്ക് പറക്കും—അവിടെ മഴയുടെ മണം, തെങ്ങോലകളുടെ ഇളകൽ, വീട്ടുമുറ്റത്തെ ചെറിയ പൂച്ചകൾ. വ്യായാമം കഴിഞ്ഞ് ഷവർ എടുക്കുമ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളം ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകുമ്പോൾ അവൻ അനുവിനെ ഓർക്കും—അവളുടെ ചിരി, രാത്രി കിടക്കയിൽ അവളുടെ ചൂടുള്ള സ്പർശം.

ഓഫീസിലെത്തി ഡെസ്കിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പ് തുറക്കുമ്പോൾ ഒരു കപ്പ് ഹോട്ട് കോഫി എടുക്കും. കോഫിയുടെ മണം മുറിയിൽ പരക്കുമ്പോൾ അനുവിന്റെ മെസേജ് വരും: “ഗുഡ് മോണിംഗ് ലവ്... ഇന്ന് എന്താ പ്ലാൻ? കഴിച്ചോ?” അവൻ ചിരിച്ച് റിപ്ലൈ അയക്കും: “ഇപ്പോൾ കോഫി കുടിക്കുന്നു. നീ കഴിച്ചോ?” ജോലി തുടങ്ങും—കോഡ് എഴുതുക, ബഗ് ഫിക്സ് ചെയ്യുക, ടീം മീറ്റിംഗുകൾ, ക്ലയന്റ് കോളുകൾ.

വൈകുന്നേരം ആറുമണിയോടെ വീട്ടിലെത്തും. അനു അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മണം വരും—ചിക്കൻ കറി, അപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ പച്ചടി സാമ്പാർ. രണ്ടുപേരും ഡിന്നർ കഴിച്ച് സോഫയിൽ ഇരുന്ന് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് കാണും—ഒരു പഴയ റൊമാന്റിക് കോമഡി അല്ലെങ്കിൽ കേരളത്തിലെ സിനിമകൾ.

അനു അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ച് ഇരിക്കും, അവൻ അവളുടെ മുടി തലോടും. രാത്രി പതിനൊന്നുമണിയോടെ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കും—അനുവിന്റെ ചൂടുള്ള ശരീരം അവനോട് ചേർന്ന്, അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉറങ്ങും.

ഇരുപത്തിയെട്ട് വയസ്സുള്ള മനു ശരീരം നല്ല രൂപത്തിൽ നിലനിർത്തിയിരുന്നു—ഉയരം ആറടി അടുത്ത്, കറുത്ത നിറം, ജിമ്മിന്റെ ഫലമായി വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പേശികൾ, വയർ പോലെ ഇറുകിയത്. ജോലി നല്ലത്, ശമ്പളം സുഖകരമാണ്, അനുവിനൊപ്പമുള്ള ജീവിതം സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും നിറഞ്ഞതാണ്.

പക്ഷേ ചില രാത്രികളിൽ, അനു ഉറങ്ങിയ ശേഷം, അവൻ ജനാലയ്ക്കരികിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കും. ദുബായിലെ നഗരവെളിച്ചങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോൾ മനസ്സ് കോന്നിയിലേക്ക് പറക്കും—മലനിരകൾക്കിടയിലെ ചെറിയ വീട്, മഴയുടെ മൃദുശബ്ദം, അനുവിന്റെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ ചിരി നിറഞ്ഞ സംസാരം, വീട്ടുമുറ്റത്തെ തെങ്ങോലകളുടെ ഇളകൽ, പഴയ റബർ തോട്ടങ്ങളുടെ മണം.

സ്വന്തം അച്ഛനമ്മമാർ മുംബൈയിലാണ് താമസം, അവരുടെ വീട് ഇപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് കേരളത്തിൽ വരുമ്പോഴെല്ലാം അനുവിന്റെ വീട്ടിലാണ് അവൻ തങ്ങാറുള്ളത്—അത് അവന് ഒരു സുഖമുള്ള ഓർമ്മകളുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു.

ഒരു ബുധനാഴ്ച രാവിലെ, ഓഫീസിലെ ഡെസ്കിൽ ഇരുന്ന് കോഫി കുടിക്കുമ്പോൾ മാനേജർ അവനെ വിളിച്ചു. “മനു, കൊച്ചിയിൽ ഒരു പ്രോജക്ട് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. ക്ലയന്റ് നേരിട്ട് കാണണമെന്ന്