Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് [Vichithran]

നിന്നെ ഞാൻ വിടുമോ മോനെ? നീ ഇവിടെ നിന്നാൽ പോരെ.

നീ നമ്മുടെ കൊച്ചൻ അല്ലേ? അമ്മച്ചിക്കും ഒരു സന്തോഷമാകും. മുകളിലെ മുറി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ ക്ഷീണിച്ചു കാണും, ഡിന്നറിനു മുൻപ് ഒന്ന് കുളിച്ചോ. ചൂടു വെള്ളം ഇട്ടു തരാം.”

അവൾ എഴുന്നേറ്റു, ബക്കറ്റ് എടുത്തു വെള്ളം ചൂടാക്കാൻ വെച്ചു. മനു അവളെ നോക്കി നിന്നു—അവളുടെ നടത്തം, സാരി താഴ്ന്നു കാണുന്ന പുറം, മുലകളുടെ ഭാരം കൊണ്ടുള്ള മെല്ലെ കുലുക്കം. മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ, വളരെ മൃദുവായ ആകാംക്ഷ പടർന്നു—പഴയ ഓർമ്മകൾക്കൊപ്പം ഒരു പുതിയ തോന്നൽ. അമ്മച്ചി മെല്ലെ ചായ കുടിച്ചു, റേഡിയോയിലെ ഗാനം കേട്ടിരുന്നു. വീട് നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഊഷ്മളം നിറഞ്ഞത്.

മനു കുളിമുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ശരീരം ചൂടുള്ളതും ക്ഷീണം അല്പം കുറഞ്ഞതുമായി തോന്നി. പുതിയ ലുങ്ങിയും ടി-ഷർട്ടും അണിഞ്ഞ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ പഴയ മരത്തിന്റെ ചെറിയ ഒച്ച കേട്ടു. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കഞ്ഞിയുടെ മണം ശക്തമായി വന്നു—തേങ്ങാപ്പാൽ ചേർത്തത്, അല്പം ഉപ്പും മുളകും കലർന്ന മണം. അകത്ത് സാറാ ചേച്ചി അടുപ്പിനടുത്ത് നിന്ന് പാത്രം ഇളക്കി നോക്കി. അവൾ തിരിഞ്ഞു കണ്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചു:

“വന്നോ മോനെ... കുളി കഴിഞ്ഞോ? നന്നായി. നീ ഇരിക്ക് ഇരിക്ക്. കഞ്ഞി ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒഴിച്ചു തരാം. ചൂടാറിയിട്ടില്ല, ശ്രദ്ധിച്ച് കുടിക്കണം.”

മനു പഴയ കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അമ്മച്ചി അടുത്ത കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മെല്ലെ തലയാട്ടി—അവരുടെ കണ്ണുകൾ മങ്ങിയെങ്കിലും മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തോന്നി. സാറാ ചേച്ചി കഞ്ഞി പാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചു, അല്പം