Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് [Vichithran]

അവൻ പറഞ്ഞു. ക്യാബ് ബുക്ക് ചെയ്തു, കോന്നിയിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടങ്ങി. വഴിയിൽ മലനിരകൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, മഴയുടെ ചെറിയ തുള്ളികൾ ജനാലയിൽ പതിഞ്ഞു.

മനസ്സിൽ ഒരു നേരിയ, മൃദുലമായ ആകാംക്ഷ—ഈ അപ്രതീക്ഷിത രാത്രി എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് അനുവിന്റെ വീടിനടുത്താണ്, സാറാ ചേച്ചിയുടെ വീട്—അത് തനിക്ക് സുരക്ഷിതവും പരിചിതവുമായിരിക്കുമെന്ന് അവന് തോന്നി.

***************************************

ക്രമേണ, വളരെ മെല്ലെ, ക്യാബിന്റെ ടയറുകൾ കോന്നിയിലെ പഴയ റോഡിലെ കല്ലുകളിലൂടെ ഉരസി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. മനു ജനാലയ്ക്കരികിൽ തല ചായ്ച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മഴ ഇപ്പോൾ നിന്നിരുന്നു, പക്ഷേ വായുവിൽ ഈർപ്പവും മണ്ണിന്റെ നനഞ്ഞ മണവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. വഴിയരികിലെ തെങ്ങോലകൾ ഇപ്പോഴും താഴ്ന്നു തൂങ്ങി നനവ് പുലർത്തി നിന്നു, ഇടയ്ക്ക് ഒരു കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ചെറിയ തുള്ളികൾ ജനാലയിൽ പതിച്ചു.

റോഡിന്റെ ഇരുവശത്തും പച്ചപ്പ്—റബർ തോട്ടങ്ങൾ, ചെറിയ വയലുകൾ, ഇടയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ കട, അതിനു മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്ന രണ്ടു പേർ. മനു അവരെ നോക്കി നിന്നു—പരിചിതമായ ഒരു ദൃശ്യം, പക്ഷേ ദുബായിലെ തിരക്കിനു ശേഷം ഇത് ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നി.

ക്യാബ് ഡ്രൈവർ—ഒരു മധ്യവയസ്കൻ, മീശ കറുത്തത്—മനുവിനോട് ചോദിച്ചു:
“എവിടെയാ സാറേ, കോന്നി ടൗണിനടുത്താണോ?”
മനു പറഞ്ഞു: “അതെ, പഴയ പള്ളിക്ക് അടുത്തുള്ള വീട്. സാറാ ചേച്ചിയുടെ വീട്.”
ഡ്രൈവർ ചിരിച്ചു: “ഓഹ്, സാറാ ചേച്ചിയോ... നല്ല സ്ത്രീയാ. അമ്മച്ചിയെ നോക്കി ജീവിക്കുന്നു. നല്ല മനുഷ്യരാ ”

ക്യാബ് പഴയ പള്ളിയുടെ മുന്നിലെത്തി നിന്നു. മനു പണം കൊടുത്തു, ബാഗ് എടുത്ത് ഇറങ്ങി. പള്ളിയുടെ മണി