Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 1 [ലസ്റ്റർ]

ഭക്ഷണം ഡെയിനിങ് ടേബിളിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന നൂറ വാഹിദ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് തമാശ പറഞ്ഞു.

"ആഹാ കൊള്ളാല്ലോ. കല്യാണത്തിനു ടൈം ആവട്ടെ ടൈം ആവട്ടെ ന്ന് പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന ആൾക്ക് ഇതെന്താ പ്പാ ഒരു ചാഞ്ചാട്ടം." സുധീർ അവളെ കളിയാക്കി.

"എന്ത് ചാഞ്ചാട്ടം. ഇതിലിപ്പോ ന്താ ഇത്ര. ഞാനൊരു ഫാക്റ്റ് പറഞ്ഞതല്ലേ." അവൾ കൈകൾ പിന്നിൽ ചുറ്റി തല അൽപ്പം താഴ്ത്തി മേൽകണ്ണിലൂടെ സുധീറിനെ നോക്കി. ഒരു ടീഷർട്ടും നൈറ്റ്‌ പാന്റും മാത്രമണിഞ്ഞ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ വാഹിദിനു വിശ്വാസം വന്നില്ല, ആ പർദ്ദയണിഞ്ഞു കണ്ട പെണ്ണിൽ നിന്നും എത്ര മാറിയിരിക്കുന്നു. അതിമനോഹരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി എന്ന് അവന് തോന്നി.

"ഒന്നൂല്ലായെ.. ഞാൻ വേറെ ആരോടോ പറയാൻ വന്നത് ആളുമാറിപോയതാ." സുധീർ ചിരിച്ചു.
"ഉമ്മ്മ്മ്.. അന്ത ഭയം ഇരിക്കട്ടും." അവൾ വിരൽ ഞൊടിച്ചു അവനെ ഒന്ന് ചൂടി അകത്തേക്ക് പോയി. അവരുടെ സ്നേഹംകണ്ടപ്പോൾ വാഹിദിന് മനസ്സിന് അൽപ്പം നേർമ്മ വന്നത് പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ പിന്നിൽ കൈ ചുറ്റി നിന്നപ്പോൾ ശാരിക ഇടുപ്പിൽ കൈ വച്ചു ഗൗരവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ദൃശ്യം ഓർമ്മ വന്നു. സുന്ദരികളായ എല്ലാ പെൺകുട്ടികൾക്കും പരസ്പരം സാമ്യം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും സൗന്ദര്യഭാവം കാണുമെന്ന് അവന് തോന്നി.

വളരെ സ്വദിഷ്ടമായ കേരള വിഭവങ്ങൾ നിറഞ്ഞ അത്താഴം. പ്രത്യേകിച്ചും വാഹിദിന് മലബാർ സ്റ്റൈൽ ബിരിയാണിയും പത്തിരിയും നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ആദ്യമായിട്ടാണ് മലബാർ റെസിപ്പിയുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്. അവൻ ഓരോന്നും നന്നായി ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ജാസ്മിൻ വാഹിദിനെ ഇടയ്ക്കിടെ കടക്കണ്ണിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ വസ്ത്രത്തിൽ ഇടക്കിടക്ക് വീർപ്പുമുട്ടി പുറത്തേക്ക് വെമ്പിവരുന്ന കൈയിലെ മസിലുകളും വെളുത്ത വണ്ണമുള്ള കൈയിലെ അമിതമില്ലാതെ ആവശ്യത്തിന് മാത്രം വളർന്ന കിടക്കുന്ന രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ പൗരുഷം ഒഴുകി പോകുന്ന കുഴലുകൾ പോലെയുള്ള ഞരമ്പുകളും അവളെ കുഴക്കി.
വലിയ മുഴുത്ത വെണ്ണത്തുടകൾക്കിടയിൽ മാംസം നിറഞ്ഞ വിശാല കടിതടത്തിൽ ഋതുഭാവങ്ങൾ മാറി മറിയുന്നതും പൂങ്കാവനങ്ങളിൽ വസന്തം വിരിയുന്നതും മരുപ്പച്ചകളിൽ ആഴമേറിയ നീരുറവകൾ പൊട്ടിയൊലിക്കുന്നതും അവളറിഞ്ഞു. തുടകൾ ഇറുക്കി പൊള്ളിതുടങ്ങിയ പൂറിനെ ഇറുക്കി പതുക്കെ ഉരച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വാഹിദിനെ ഭോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.