Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 1 [ലസ്റ്റർ]

മറിയുന്നതും പൂങ്കാവനങ്ങളിൽ വസന്തം വിരിയുന്നതും മരുപ്പച്ചകളിൽ ആഴമേറിയ നീരുറവകൾ പൊട്ടിയൊലിക്കുന്നതും അവളറിഞ്ഞു. തുടകൾ ഇറുക്കി പൊള്ളിതുടങ്ങിയ പൂറിനെ ഇറുക്കി പതുക്കെ ഉരച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വാഹിദിനെ ഭോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ശരീരം കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, മുലകളിൽ വീർപ്പുമുട്ടലും മുലക്കണ്ണ് തുറിച്ചു ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ ഞെരിയാനും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അവനൊന്നു നോക്കുന്നത് പോലും ഇല്ലന്ന് അവൾ നിരാശപ്പെട്ടു. പെൺവിഷയത്തിൽ വല്യ മൂഡ് ഇല്ലായിരിക്കും. അവൾ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി തുനിഞ്ഞതും ഉള്ളിലൊരു നടുക്കം മിന്നിപ്പൊലിഞ്ഞു.
തന്നെ കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കുന്ന നൂറ.! തന്റെ ഉള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആവേഗങ്ങൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരിക്കുന്നു. ജാസ്മിൻ ഒരു പതർച്ചയോടെ തലതാഴ്ത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

"ഈ നൂറയ്ക്ക് ഇപ്പൊ ഇരുപത്തിആറു വയസ്സായി. എന്നിട്ടും ടൈം ആവട്ടെ ന്ന് പറഞ്ഞു കല്യാണം കഴിക്കാതെ നടക്കുവാ അവൾടെ വിചാരം അവളിപ്പോഴും കൊച്ചാ ന്നാ." സുധീർ വാഹിദിനോട് പറഞ്ഞു. നൂറ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. വാഹിദ് അത് കണ്ട് ചിരിച്ചു.

"ഹേയ് കണ്ടാ അങ്ങിനെ തോന്നില്ല ല്ലോ. നല്ല പ്രായം തോന്നിക്കുന്നുണ്ട്. വേഗം കെട്ടിച്ചു വിടാൻ നോക്ക്, പിന്നെ കിളവന്മാരെ കിട്ടാതെ വരും." വാഹിദ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഒരു ഇറച്ചി പത്തിരി മുറിച്ചു വായിലേക്ക് ഇട്ടിരുന്ന നൂറ ചവയ്ക്കാൻ മറന്ന് അവനെ ഒന്നിരുത്തി നോക്കി. എല്ലാവരും അത് കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

"ഓഹ് ഒരു സെക്രട്ടറിയെ നോക്കാം ന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ കോൺഫിഡൻസ് കൊണ്ടാവും നമ്മളിപ്പോ തള്ളയായത്." അവൾ ചുണ്ടുകോട്ടി പുച്ഛം അഭിനയിച്ചു. വാഹിദ് വെറുതെ ഊറിചിരിച്ചു.

"സെക്രട്ടറിയോ. എന്തിന്. ഇവിടെയൊക്കെ കോർപ്പറേറ്റ് ഫീൽഡിൽ വർക് ചെയ്യുന്ന