Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ]

പറഞ്ഞത് സത്യമാ, ഞാൻ വിരലിൽ അല്ല പിടിച്ചതൊന്നും." വാഹിദ് ചിരിച്ചു. രമ്യയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി അലയെടുങ്ങാത്ത കാറ്റ് പോലെ നീണ്ടുപോയി.

"ഇനി പറഞ്ഞോ എന്ത് സഹായമാണ് വേണ്ടത്." ചിരിയടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു.

"ആ നാറിയെ നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി കാണണം. അവൻ നിന്റെ ദിവ്യസ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇനിയും കടിക്കുമോന്ന് നമുക്കൊന്ന് കാണാല്ലോ." വാഹിദ് പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ അത് വേണോ സാർ. എന്നെ ആൽബി വിളിച്ചിരുന്നു. ആരാണ് ചെയ്തത് എന്ന് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പണിതന്നിരിക്കും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി."

"ആയിക്കോട്ടെ. നിനക്ക് അവൻ തന്ന പണിതന്നെയല്ലേ നമ്മളിപ്പോ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്. ഇത് തന്നെയാണ് നിനക്ക് കിട്ടിയ പണി എന്ന് കരുതിക്കൊള്ളൂ. ആ ജോർജിനെ നമ്മൾ പൊക്കുന്നു. താൻ പേടിക്കണ്ട." വാഹിദ് അവൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകി. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് രമ്യ ചോദിച്ചപ്പോൾ വാഹിദ് പദ്ധതി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

ആൽബിയോടുള്ള സ്നേഹവും അവന്റെ കരുത്തിന്റെ സുഖവും മിസ് ചെയ്യുന്നു, എവിടെ ആണെങ്കിലും ഞാൻ വരാം, പപ്പയോടു ക്ഷമ പറയാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു മിടുക്ക് തെളിയിക്ക് എന്ന് രമ്യയോട് വാഹിദ് ഉപദേശിച്ചു.

ആൽബി എത്ര പെണ്ണിന്റെ ഒപ്പം കിടന്നാലും അവസാനം തന്റെ പൂറിലേക്ക് വരും എന്ന് അവൾക്കും അറിയാം. കാരണം അവനതൊരു വിനോദം പോലെയല്ല, ഒരു ടേസ്റ്റ് സെറ്റ് ആക്കുന്നത് പോലെയാണ്. പലരുമായി കളിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു റിഫ്രഷിങ് പോലെ രമ്യയെ വിളിക്കും. കാരണം അവൾ നൽകുന്ന ശരീരം ഉന്മാദവും മറ്റുള്ളവർ നൽകുന്നത് ഉപകാരത്തിനു വേണ്ടിയുമാണ്.

നൂറ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വാഹിദ് സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചു ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്ക് നിക്ഷേപിച്ചു. നൂറ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ കൈ നീട്ടി.