Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 7 [ലസ്റ്റർ] [Climax]

അള്ളിപ്പിടിച്ചു ഞെരിച്ചും പൂറിനോടുള്ള ആർത്തിയിൽ രമ്യയെ അവൻ ചപ്പി വലിച്ചു.

"ആാാഹ്.. ഹാ.ഹ്ഹ്ഹ്.. മ്മ്മ്മ്മ്മാഹ്ഹ്ഹ്..."

അവൾ കുറുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

തന്റെ ഊർജ്ജസ്വലനായ കളിക്കൂട്ടുകാരൻ സാറിന്റെ സുന്ദരമായ മുഖം നിറയെ തന്റെ വഴുക്കൽ പുരണ്ടു കിടപ്പുണ്ട് എന്ന ആഹ്ലാദവും താൻ കാമം കൊണ്ട് ചുരത്തുന്ന പശപോലെ കൊഴുത്ത വെള്ളം സാർ ആർത്തിയോടെ കുടിച്ചു കുടിച്ചു ആസ്വദിക്കുന്ന തിരിച്ചറിവും അവളുടെ വികാരത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ വീർപ്പുമുട്ടൽ തീർത്തു.

രമ്യ ശക്തമായി കിതച്ചു തുടങ്ങി. മലദ്വാരം ചുരുങ്ങി വലിഞ്ഞു. നട്ടെല്ലിലൂടെ മിന്നൽ പുളഞ്ഞു ശരീരത്തിൽ കുളിരു കോരി കാലുകൾ വിറച്ചു. വാഹിദ് വായ പിളർത്തി പൂറ് മുഴുവൻ വായിലേക്ക് വിഴുങ്ങി നാവിന്റെ കീഴ്ഭാഗത്തിന്റെ പൊള്ളുന്ന ചൂടുകൊണ്ട് കന്തിൽ വട്ടംകറക്കിയപ്പോൾ രമ്യയുടെ അരക്കെട്ടും ചന്തിയും ഞെട്ടി വിറച്ചു.

"ആാാാ... ഓഓഓഓഹ്... മതി. മതിയെന്റെ കുട്ടാ.." അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ചെറിയ മധുരം കലർന്ന പുളിച്ച ഉപ്പുവെള്ളം കട്ടിയായി അവന്റെ വായിലേക്ക് കുത്തിയൊലിച്ചു. വാഹിദ് കിതച്ചു കൊണ്ട് അതുമുഴുവൻ മൂഞ്ചി വലിച്ചു വായിലേക്ക് നിറച്ചു ശബ്ദത്തോടെ കുടിച്ചിറക്കി. എന്നിട്ടും നല്ല മാംസമുള്ള വലിയ പൂറിൽ നക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"ആഹ്.. സാറേ മതി മതി. യ്യോ വയ്യാന്നെ.. ആഹ്ഹ്ഹ്.." രമ്യ കുതറിക്കൊണ്ട് പൂറ് വായിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുത്തു സോഫയിൽ നിന്ന് ചാടി ഇറങ്ങി അവന്റെ മടിയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. പിന്നെ അവനെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ നാണം തോന്നിയത് കൊണ്ട് മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ, മാറിലേക് ചാഞ്ഞു കഴുത്തിൽ മുഖം വച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. കഴുത്തിൽ പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി ഒന്ന് ചുംബിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് പോകുവാ. കല്യാണം കഴിച്ചേ ഇനി മടങ്ങൂ." അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പിൻമുടിയിൽ പിടിച്ചു കഴുത്തിൽ ഒന്നുകൂടി ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് രമ്യ പറഞ്ഞു. അവൾ അപ്പോഴും നന്നായി കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നന്നായി. നല്ലൊരു ചുള്ളൻ ചെക്കനെ കണ്ട് പിടിച്ചു വേഗം കെട്ടാൻ നോക്ക്. ഇവിടെ കുറച്ചു പണിയുണ്ട്, അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാനും മടങ്ങും." വാഹിദ് രമ്യയുടെ പുറത്തു തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ന്താ ചെയ്യണ്ടത്? ആ മൊബൈൽ അവർക്ക് കൊണ്ടുക്കൊടുക്കണോ? അവൾ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി.

"തീർച്ചയായും. പക്ഷേ അവർ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്