Chapter Title : മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

നേരെ നീട്ടി.
​"ആതിരാ... ഞാൻ നിന്റെ ഒരു കോളോ അല്ലേൽ ഒരു മെസ്സേജോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവും. മറക്കരുത്..."

​അവൾ പതുക്കെ ആ കാർഡ് വാങ്ങി. എന്നിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ കുസൃതിയോ ചിരിയോ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

​ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് അവൾ പോകുന്നത് നോക്കി. കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിന് അരികിലുള്ള ആ വലിയ ചുവന്ന വേസ്റ്റ് ബിന്നിന് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. എന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് നിലച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം, അവൾ ആ കാർഡ് ലാഘവത്തോടെ ആ ബിന്നിലേക്ക് ഇട്ടു! എന്നിട്ട് ഒരു വട്ടം പോലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

​4 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഞാൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ആ സ്പൈഡർമാൻ കോട്ട ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു വീണു. എറണാകുളം നോർത്ത് സ്റ്റേഷനിലെ ആ തിരക്കിൽ ഞാൻ തനിച്ചായ പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ ആതിരയുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയും ആ കള്ളച്ചിരിയും അപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.

സൗത്ത് സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിലാകെ ഒരു ശൂന്യതയായിരുന്നു. പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ ആ വേസ്റ്റ് ബിന്നിലേക്ക് എന്റെ ബിസിനസ്സ് കാർഡ് വീണ ആ നിമിഷം... അതൊരു വലിയ തിരസ്‌കാരമായി എനിക്ക് തോന്നി. നേരെ ബുക്ക് ചെയ്ത റൂമിലെത്തി. കുളിച്ചു ഫ്രഷായിട്ടും ആ 'മൂഡോഫ്' മാറുന്നില്ല.

​ഒടുവിൽ സഹികെട്ട് അടുത്തുള്ള ബാറിൽ കയറി ഒരു തണുത്ത ബിയർ ഓർഡർ ചെയ്തു. വെറുതെ ഫോണിൽ റീൽസ് നോക്കി സമയം തള്ളുമ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് വാട്സ്ആപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ—"Hi".