Chapter Title : മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ശരിക്കും സുന്ദരമായ ഒരു 1BHK ഫ്ലാറ്റ്. സിറ്റിയിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി പണിത ഒരു കൊച്ചു സ്വർഗ്ഗം പോലെ തോന്നി എനിക്ക്.
​ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അവൾ പറഞ്ഞു: "ഇരിക്കേടോ..."

​അവളും എന്റെ അടുത്തുതന്നെ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ചുറ്റും നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: "ഇതാണ് വൈശാഖ് എന്റെ ലോകം... എന്റെ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും എല്ലാം ഈ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിലാണ്. നീ ഈ പുറത്ത് കണ്ടതൊക്കെ വെറുമൊരു പുറംമോടി മാത്രമാണ്..."

​അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം ആഴമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ട് ആ ചോദ്യം എറിഞ്ഞു: "ഇനി പറ... ഇപ്പോഴും നിനക്ക് എന്നെ പ്രണയിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടോ?"

ആതിരയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. പക്ഷേ, എന്റെ ഉള്ളിലെ സത്യം മറച്ചുവെക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. അവളുടെ ആ മോഡേൺ ലുക്കും, ആ സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പും ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസും നൽകുന്ന ആ ഗ്ലാമറും എന്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തെറ്റിച്ചിരുന്നു.

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ ആ മൃദുവായ കൈകൾ കവർന്നെടുത്തു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ സത്യം പറഞ്ഞു: "സത്യം പറയാലോ ആതിരേ... നിന്റെ ഈ ഗ്ലാമറിൽ ഞാൻ ശരിക്കും വീണു കിടക്കുകയാണ്. എനിക്ക് നിന്നെ വേണം... നീ പറയുന്ന ഏത് കണ്ടീഷനിൽ ആണെങ്കിലും എനിക്ക് അത് സമ്മതമാണ്!"

​എന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ആതിരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മന്ദഹാസം വിരിഞ്ഞു. ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക കെമിസ്ട്രി വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ ലഗേജ് റാക്കിലിരുന്ന ആ 'സ്പൈഡർമാൻ' ഇപ്പോൾ ആതിരയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തോ കാമുകനോ ഒക്കെ ആയി മാറുകയാണ്.

എന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് അവൾ കുറച്ചുനേരം എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: "വൈശാഖ്... നിന്റെ ആ റിട്ടേൺ യാത്ര നാളത്തേക്ക് മാറ്റിയാലോ?"
​സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിസിൽ മുഴങ്ങി! ആതിരയുടെ ആ ഓഫർ കേട്ടപ്പോൾ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമേ ഇല്ലായിരുന്നു. ആ സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പും ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസും