Chapter Title : മരുമകൾ 1 [ഏകലവ്യൻ]
അവൾ മുഖം നോക്കാതെ തല കുലുക്കി.
“എനിക്ക് തോന്നി. അതെനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്..”
അയാളുടെയും വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോയി.
“ചിലപ്പോ നമുക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള നിവൃത്തി ഉണ്ടാവില്ല മോളെ..!”
അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“നിനക്കറിയാലോ നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ കാര്യം. അത് വച്ച് ഈ ആലോചന വന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യമാണ്. പിന്നെ അവന് ഭാഗികമായേ കാഴ്ച പ്രശ്നമുള്ളൂ എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ.. നിന്നോടിന്ന് സംസാരിച്ചപ്പോ എന്ത് തോന്നി..?”
“ഒന്നുമില്ല..!”
മറുപടി അവൾ ഒരു വാക്കിലൊതുക്കി. അൽപ നേരം എല്ലാവരും മൗനമായിരുന്നു.
“ഞാൻ അവരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോട്ടെ. ഒക്കെയാണെന്ന്..??”
ചോദ്യം ആവർത്തിക്കാൻ നിന്നില്ല. അവൾ തല കുലുക്കി സമ്മതം നൽകിയിരുന്നു.
ആ വിവരം അറിഞ്ഞ ബാലൻ അതീവ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭാരതിയമ്മ അത്ര സന്തോഷവതിയല്ല. ആ കുടുംബത്തിൽ നിന്നൊന്നും പെണ്ണിനെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ഭാരതി അയാളോട് വഴക്കായി.
“നിങ്ങൾക്കറിയോ മനുഷ്യ. അവളുടെ ചേച്ചി മുൻപ് ഒരുത്തന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടിയതാണ്. അങ്ങനൊരു ബന്ധമേ നമ്മുടെ മകന് കിട്ടിയുള്ളോ നിങ്ങൾക്ക്…?”
അതും പറഞ്ഞ് ഭാരതി ശബ്ദമുയർത്തി.
“നീ നോക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളെക്കാൾ എത്രയോ ഭേദമാണ്..!”
അയാളും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. ഭാരതി ഓരോന്നും പറഞ്ഞ് എതിർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇത് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. ഇനി മാറ്റമില്ല. ഇവിടെ കഴിയുമ്പോ എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് നിന്നാൽ മതി..!”
ഭാരതി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കയർക്കുമ്പോഴും ബാലൻ അയാളുടെ വാക്കുകൾ കട്ടായം പറഞ്ഞു നിർത്തി.
വിനയന് ആരുടെ പക്ഷം നിക്കുമെന്ന് ഓർത്ത് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.
അവസാനം ബാലന്റെ തീരുമാനം തന്നെ നടന്നു.
വിനയന്റെയും മായയുടെയും വിവാഹം..!
ബാലൻ അവൾക്ക് ഒരച്ഛനെ പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. ഭാരതിയുടെ സ്വഭാവം
💬 Comments
View all comments