Chapter Title : മൗനങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ [ഗാബോ]

പെണ്ണിന്റെ സ്വേദരുചി അവൻ നുണഞ്ഞു.

കണ്ണു തുറക്കടീ, എന്റെ പെണ്ണേ. വലിയ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവന്റെ ചിരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ പുരുഷത്വം കളിയാടുന്ന മുഖം.

കേശവേട്ടാ. എന്നെ വിട്ടുപോവല്ലേ. ഞാനെങ്ങിനെ ജീവിക്കും? അവൾ മുഖമവന്റെ നെഞ്ചിലൊളിപ്പിച്ചു.

പോയല്ലേ പറ്റൂ എന്റെ മോളേ.. അവന്റെ ശബ്ദം ചെറുതായി വിറച്ചിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ ഉമ്മവെച്ചു. അവളവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഇഴുകിച്ചേർന്നു നിന്നു. അവളുടെ അടിവയർ അവന്റെ തുടയിടുക്കിലമർന്നു. അവന്റെ ആണത്തം മനസ്സറിയാതെ ഉയർന്നുപോയി.

അവൾ ഭ്രാന്തമായി വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അവന്റെ മുണ്ടിൻകുത്തവളഴിച്ചു. ആദിപുരുഷനും സ്ത്രീയുമായി കേശവനും സാറയും നിലത്തേക്കമർന്നു. പാമ്പുകളെപ്പോലെയവർ കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞു പുളഞ്ഞു. ഇണചേർന്നു. മുറുകിയ താളത്തിന്റെയവസാനം അവളവന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു തളർന്നുവീണു. അവനെ നോക്കി ആലസ്യത്തിൽ കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു ചിരിച്ചു. എന്റെ അച്ചായൻ  ആൺകുട്ടിയാണ്.

അവൻ സുരത സുഖത്തിൽ  വിയർത്തു നനഞ്ഞ തന്റെ പെണ്ണിന്റെ  പുറം തഴുകി. പിന്നിലാകെ വിടർന്നുകിടന്ന മുടിയിൽ അവന്റെ വിരലുകളോടി. അവളുടെ സമൃദ്ധമായ പിൻഭാഗത്ത് അവൻ നോവിക്കാതെയടിച്ചു.

എണീക്കടീ. എനിക്ക് പോവണ്ടേടീ?

വേണ്ടെടാ. ഇപ്പോ പോവണ്ടടാ. ഇത്തിരി സമയമെനിക്കു താ എന്റെ കരളേ... അവൾ അവന്റെ തൊണ്ടയിൽ മുഖം അമർത്തി. കള്ളിപ്പെണ്ണ് പതിയെ അവന്റെ തളർന്ന ആണത്തത്തിൽ തഴുകിയവനെ ഉണർത്തി.

അവളുടെ വിരലുകൾ ത്രസിക്കുന്ന വികാരത്തിലമർന്നപ്പോൾ അവനിലെ പ്രാകൃതമനുഷ്യനുണർന്നു. അവനവളെ വാരിയെടുത്ത് നെഞ്ചിലടക്കി അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വന്യമായി...അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറയിലെ ആശപോലെ അവളെ അനുഭവിച്ചു. അവസാനം അവളൊരു വാടിയ താമരവള്ളിയായി പ്രിയതമനിൽ പടർന്നു കിടന്നു.

തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ കേശവന്റെ വാക്കുകൾ അവളയവിറക്കി. ഇനിയെന്നെങ്കിലും കാണാനൊക്കുമെന്നുതന്നെയറിയില്ല. ആന്ധ്രയിലും, ഒറീസ്സയിലും ആയിരിക്കാം അവന്റെ ദിവസങ്ങൾ... അവളറിയാതെ കണ്ണുനീരൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് വീട്ടിൽച്ചെന്നപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ ഉച്ചയുറക്കത്തിലും. അവൾ മുഖം കഴുകി അന്നത്തെ മധുരം മാത്രമോർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കിടന്നു.

മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും കേശവന്റെ ഒരു വിവരവും ആർക്കുമില്ലായിരുന്നു. അവസാനം ദേവകി , മേരി അവധിക്കു വന്നതറിഞ്ഞ് മാത്യൂസാറിന്റെ വീട്ടിൽച്ചെന്നു.

സാറ ജീവച്ഛവമായി മാറിയിരുന്നു.

മേരീ. അവനെയേതാണ്ട് പ്രത്യേക നിയമം അനുസരിച്ചാണ് അറസ്റ്റു ചെയ്തത്. ജാമ്യം പോയിട്ട് എന്റെ മോനെവിടെയാണെന്നുപോലും ആർക്കുമറിയില്ല. അവർ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. കണ്ണീർ വാർക്കുന്ന സാറയെ ദേവകി ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ മെലിഞ്ഞ